Perfil de NÜ ßeLL™NÜ ßeLL™FotosBlogListasMais  |  Ferramentas Ajuda |
|
NÜ ßeLL™-- you're my BesT friEnd, and i Love yOu NLn ^^" 24 de fevereiro My Commencement Day (21 Feb 08)ผ่านไปแล้วสินะ ... วันสำคัญอีกวันหนึ่งของชีวิต ... วันรับปริญานั่นเอง ผ่านไปเมื่อวันที่ 16 ก.พ. 2551 ซ้อมรับ ที่ บางมด และ วันที่ 21 ก.พ. 2551 (วันมาฆบูชา) รับจริงที่ ไบเทค บางนา ... ชุดครุย พระจอมฯของเราสีแดงแรงฤทธิ์มากๆๆๆ สวยสดใส งดงามสมใจ คู่กับใบปริญญาบัตร สีส้ม สีสดมากๆๆๆ ถูกใจม๊ากกมากค่ะ วันรับริญญาเป็นวันที่เราต้องตื่นแต่เช้าม๊ากกกก..ก (หรือเรียกได้ว่า ตื่นแต่มืดๆดึกๆ) เพื่อมาแต่งหน้า ทำผม ให้ตรงตามกฎระเบียบ...ซึ่งไม่ได้เป็นตัวของตัวเองเล้ยยยย เสียSelf มากๆ เนื่องจาก ปกติ วันๆเคยแต่งหน้า ทำผมซะที่ไหนกัน เอิ้กๆๆ แต่เอาวะ คนอื่นเค้าก็ทำกัน ขาดเพื่อนๆเรามีแต่ผู้ ช ยังแต่งกันเล้ยย อิอิอิ วันรับจริงก็ตื่นเต้ลลนิดหน่อย เพราะว่ากลัวไปทำพลาดตอนที่อยู่บนเวทีอ้ะ แต่ความง่วงมันมีมากกว่าเลยทำให้ความตื่นเต้ลลที่มีมามันลดลงไปเยอะเลย ตอนนี้ก้อได้แต่ รอ รอ รอ ดูรูปรับปริญญา จากพี่เป้(ช่างภาพของเบล) ... และพี่ๆๆๆช่างภาพคนอื่นๆของเพื่อนๆเรากัน นู๋รอดูภาพอยู่นะคะ เพราะว่านู๋ไปแจมกล้องชาวบ้านเค้าเยอะมากกกกก จนโดนช่างภาพบางคน(พี่1 ของคุณต้น) จิกกัดเหน็บแนม อยู่เป็นประจำ ... แต่ไม่เป็นไรค่ะ นู๋ทนได้ อิอิอิ ขอให้รูปออกมาสวยๆๆด้วยเถิ้ดดดดดดดด
กว่าจะมาถึงวันนี้ได้ .... เบลต้องขอขอบคุณ... ป๊ากับม๊า พี่คอยเลี้ยงดูตั้งแต่เกิดมา สนับสนุนลูกๆในทุกๆๆเรื่อง เป็นทุกๆๆอย่างในชีวิตและให้ความอบอุ่นกับลูกๆเสมอมา.. พี่โบว์กะไบร้ท์ พี่น้องท้องเดียวกัน เราอยูร่วมกันมาตลอดเนอะ เป็นทุกๆๆอย่างเช่นกันจ้า ญาติๆๆๆ ที่คอยสนับสนุน และเป็นกำลังใจเสมอมา เพื่อนๆๆๆทุกๆคน ตั้งแต่จำความได้ ตั้งแต่เพื่อน พระหฤทัยฯ เพื่อนศรีฯ และ เพื่อนๆๆบางมด ทุกๆๆคน ถ้าไม่มีพวกคุณๆ เธอๆ แกๆๆๆ และพวกเมิงๆๆๆๆ เราอาจจะไม่ได้เรียนจบมาได้อย่างทุกวันนี้ก็ได้ .... เพื่อนๆๆ วศ.อุตสาหการ44 บางมด ... ขอบคุณและขอบใจเพื่อนๆๆทุกคนอย่างจริงใจมากๆๆๆค่ะ เพื่อนๆทุกคนมีน้ำใจมากๆๆ รักกันมากๆ จนไม่รู้ว่าจะหาสังคมแบบนี้ได้อีกหรือเปล่า ... Special Thanks ...My Best Friend..you know! :) ขอบคุณทุกๆสิ่งที่ทำให้เราเสมอมา ขอบคุณความเป็นห่วงและความจริงใจ่ให้กะเราเสมอมา..และตลอดไปนะจ๊ะ อิอิ.. ขอบคุณ อ.หอย และ อ.พี่โย (และ อ. คนอื่นๆ)..สำหรับความรู้ที่ทำให้ทุกวันนี้นู๋ได้ทำงานตามที่ใจอยากทำ ที่ Sony ค่ะ ขอบคุณป่าป๊า หม่าม้า ของเพื่อนต้น .. สำหรับการเลี้ยงดู และดูแลเป็นอย่างดีตลอดปีกว่าๆในการทำโปรเจ็คค่ะ
สำหรับงานวันรับปริญญา ...นี้ ขอขอบคุณทุกๆๆๆคนที่มาร่วมแสดงความยินดี แค่โทรมา หรือมาถ่ายรูปด้วยกัน ก้อดีใจมากๆๆๆๆแล้ว ขอบคุณทุกๆๆคนนะคะ ขอบคุณน้องเพี๊ยะ...ที่มาช่วยซัพพอร์ทพี่ๆ แม้ใจจริงแล้วอยากมาช่วยแค่อีเอกคนเดียวก้อตาม..แต่โดนพี่ๆวานใช้ซะเยอะเลย ขอบคุณมากนะจ๊ะ
และที่ขาดไม่ได้เลย ขอขอบคุณผู้ร่วมบันทึกภาพแห่งความทรงจำดีๆนี้ไว้ ... ขอขอบคุณ... พี่เป้(ช่างภาพเบลเอง) และแฟนพี่เป้ที่มาช่วยพี่เป้ในวันรับจริง พี่หนึ่ง(ช่างภาพของต้น) ผู้ซึ่งจิกกัด เอ้ยย.. แซว คนรอบข้างได้ตลอดเวลา (ดีๆ ทำให้อารมณ์ดี ดีค่ะ นู๋ชอบ) พี่โฟน(ช่างภาพอีเอก) ท่าทางการถ่ายภาพโดนใจมากๆ นึกว่าอีเอกจ้างมาจาก ฮออลลีวู้ด อิอิ พี่...(จำชื่อไม่ได้แล้วอ่ะค่ะ) ช่างภาพของเม้ง และของลุงกุ่ย(เจี๊ยบ) ที่เก็บภาพนู๋กับเพื่อนๆไปเยอะเชียว และพี่ๆๆช่างภาพของเพื่อนๆๆทุกๆคนที่ไม่ได้กล่าวถึงในที่นี้ ที่มารวมกันเก็บภาพแห่งความทรงจำนี้ไว้ให้ค่ะ ...
:: Nu_Bell :: ^________________________________^
04 de julho Nice Day !!! (July 03, 07)" . . . ห นึ่ ง วั น ดี ดี ข อ ง เ ร า ... "
วันที่ผ่านมานี้ วันอังคารที่ 3 กรกฎาคม 2550 ,,,,
ช่างเป็นวันที่น่าจดจำสำหรับเราจริงๆๆ
วันนี้มีแต่ เรื่องดีดี เกิดขึ้นกับชีวิตเรามากมาย,,,มากมายจริงๆ
เริ่มจากตอนเช้า ,,,
เช้าวันนี้เราตื่นเช้าแบบสดใส ไม่รู้สึกง่วงเลยสักกะนิด อากาศตอนเช้าวันนี้ก้อดี๊ดี รู้สึกดีแต่เช้าเลย
วันนี้ เรามีนัดกับ อ.ที่ปรึกษาโปรเจ็ค ('จารย์หอย นั่นเอง ) ให้เข้าไปเอาเปเปอร์ที่เราส่งไปเมื่อเกือบสองสัปดาห์ที่แล้วไปแก้
จริงๆเราแอบหวังไว้ลึกๆว่า คงแก้อีกไม่เยอะแล้วหล่ะ เพราะเราว่า เราก้อทำไปแบบ Complete สุดความสามารถของเรา(ตอนนั้น)แล้ว หรือจะให้ดี อยากให้อาจารย์ทำให้เราตกใจ โดยการที่เซ็นโปรเจ็คให้เราจบอย่างสมบูรณ์เลยก้อดี (อันนี้เป็น Latent) ...
วันนี้ ต้นโทรมาหาเราตั้งแต่เช้ามากกกกกกก หกโมงกว่าๆ มานใกล้จะถึง ม. แล้ว เราพึ่งจะอาบน้ำเสร็จเองนะตอนนั้น
แต่วันนี้ต้นมานอารมณ์ดี กระปรี้กระเปร่า สดใส ร่าเริง เป็นพิเศษอย่างผิดหูผิดตา อาจเป็นเพราะว่าจะได้เจอเรามั้ง ก๊ากๆๆๆ
วันนี้เราตกลงกะต้นว่า จะเอาของขวัญไปให้อาจารย์หอย แล้วก้อทำรูปให้แกด้วย แล้วก้อเอาพวงมาลัยไปไหว้ขอบคุณและขอพรจากอาจารย์ด้วย
จริงๆตอนแรกกะว่า จะให้ตอนที่ทำเปเปอร์จบแบบสมบูรณ์ แต่คิดไป คิดมา ให้เลยดีกว่า เพราะ เพราะ เพราะ อยากให้อาจารย์จริงๆ ไม่ได้ให้แกเพราะแกให้เราจบ
แต่พอไปแล้ว ผิดคาดมากกกกกก วันนี้ อ.หอยอารมณ์ดีโคดดดๆๆๆ ไปถึงแกก้อชวนคุยเรื่องต่างๆ จนมาถึงโปรเจ็ค ก้อถามแกว่าต้องแก้ตรงไหนอีกไม๊คะ
อ. บอกว่า ให้ไปหาคนช่วยดู Abstract ให้หน่อย เพราะว่าอ. ก้อไม่แน่ใจว่าพวกเราเขียนไปถูกหลักไวยากรณ์หรือเปล่า แล้วก้อแก้เอกสารอ้างอิง ที่พิมพ์เลขผิดไป 1 ตัว ...........................................................................................แค่นั้น
แล้ว อ.ก้อหันมาถามว่า จะให้แกเซ็นให้ก่อนเลยไม๊ ,,,, หูยย ได้ยินแล้ว ดีใจมากกกกกๆๆๆๆๆๆที่สุด แล้วยิ้มแก้มแทบปริ เอิ้กๆๆ
แต่เราก้อยังวางฟอร์มไว้ว่า เด๋วจารีบแก้มา แล้ว อ.ค่อยเซ็นให้แล้วกันค่ะ (เรียน QA มา ต้องทำให้ลูกค้ามั่นใจ อิอิ)
แล้วก้อกลับไปแก้แป๊บนึง ตอนบ่ายก้อมาให้ อ.หอยเซ็น ดีใจสุดๆๆๆๆๆ อิอิ ยิ่งกว่าได้งานทำอีกอ้ะ เหอๆๆ แล้วก้อไปหา อ.กอบสิน ให้อ.เซ็นให้ เพราะ อ.กอบ เป็น กรรมการสอบโปรเจ็คเรา อ.แก เซ็นให้แต่โดยดีมากๆ ขอบคุณค่ะอ. Y_Y
เด๋วพรุ่งนี้จาให้ พี่โยโย่ เซ็นก่อน แล้วค่อยเอาไปให้ อ.สุจินต์เซ็น แล้วจะได้เย็บเล่มส่งมหาลัยยซะที ........
ตอนเย็นไปสยามกะต้นต่อ (ต้นถูกเราบังคับให้ไปเป็นเพื่อน อิอิอิ) ก้อขอบคุณต้นมากนะจ๊ะ ที่ไปไหนมาไหนเป็นเพื่อนเราเสมออ ขอบใจเมิงมากกๆที่อยู่ข้างเราตลอดไม่ว่าเราจะทุกข์ หรือจะสุข ขอบใจเจงๆๆจ้า :)
แล้วตอนค่ำๆ ที่โซนี่ก้อโทรมาบอกว่า เราตรวจร่างกายผ่านแล้วก้อให้เข้าไปเซ็นสัญญาพร้อมเริ่มงานได้เลย เห้อออ ไม่รู้เรารู้สึกดีใจ หรือ เสียใจก้อไม่รู้หว่ะ
ดีใจ เพราะว่ามีงานทำแล้ว ป๊าม๊า พี่น้อง อาม่า และญาติๆ ดีใจยิ่งกว่าเราอีกมั้ง แต่ทำไมเรารุ้สึกยังไม่อยากทำงานก้อไม่รู้หว่ะ ฮือๆๆๆ แต่เอาเป็นว่าเราดีใจก้อแล้วกัน ,,,, นับว่ามันเป็นเรื่องดีดีที่เกิดขึ้นในวันนี้อีกอย่างนึง
.
ป.ล. ::เรื่องที่เราได้เซ็นแล้วก้อเย็บเล่มโปรเจ็คจบ ตอนแรกเรารู้สึกดีใจนะ มากๆๆด้วย
แต่พอมานั่งคิดอะไรคนเดียว อยู่ดีๆทำไมเราถึงรู้สึกแปลกๆก้อไม่รู้ ,,,
แทนที่จะโล่งใจ มันรู้สึกหดหู่ยังไงแปลกๆ อีกไม่กี่วันหลังจากที่เข้าเล่มโปรเจคเรียบร้อย
มันก็จะต้องแยกย้ายกันไปจริงๆ แล้วสินะ
น่าใจหาย แต่คิดอะไรมากมาย เราไม่ได้จากกันไปตายนิเนอะ เราจากกันไปเพื่อไปตามหาความฝันของตัวเอง วันรับปริญญา เราก้อคงจะได้กลับมาพบกันพร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้งนึง
และต่อจากนี้ไป ชีวิตที่แท้จริง ก้อคงจะเริ่มขึ้นแล้ว ความรับผิดชอบข้างหน้ายืนรอเราอยู่แล้ว ,,, นี่หล่ะมั้ง ที่ใครๆถึงบอกว่า ชีวิตวัยเรียนเป็นชีวิตที่สบายที่สุดแล้ววว ....................................................................................
เป็นกำลังใจให้เพื่อนๆที่ยังแก้เปเปอร์ไม่เสร็จทุกๆๆๆกลุ่มนะจ๊ะ
^______________________^
24 de março งานมะมี โปรเจ็ค(ยัง)มะจบ เอิ้กๆๆสวีสดีค่า...
ไม่ได้มาอัพเดตสเปซ นานมากกกกกกกๆๆๆๆๆเลยเนอะ
ช่วงนั้นไม่ค่อยมีเวลา เพราะว่า ลงเรียนแต่ละตัว มีแต่ Assignment มากมาย ต้องทำ ต้องส่ง ... พอพรีเซนต์ผ่านไป
ก็เข้าช่วง ฤดูกาลสอบไฟนอล ครั้งสุดท้ายของชีวิต ป.ตรี รู้สึกว่า ไม่กระตือรือล้นเลย ชิวมากๆๆ ผิดกับ ต้น ที่อ่านหนังสือกับเราแล้วแบบขยันมากกกกกๆๆๆๆ
เพราะต้นบอกว่า ทำไมเบลไม่คิดว่า มันอาจจะเป็นการสอบครั้งสุดท้ายในชีวิตเราแล้วก็ได้นะ เบลก็เห็นด้วยกะความคิดต้นอยู่แป๊บนึง แล้วเบลก็นั่งชิวต่อ เอิ้กๆๆ
สอบคราวนี้ แต่ละวิชา ก็แข่งกันยากไปไหนก็ไม่รู้ ทำไม่ค่อยได้อ้ะ แต่ว่าไม่รู้สึก เหมือนการทำข้อสอบไม่ได้แบบทุกๆครั้งที่ผ่านมานะ
อาจเป็นเพราะอย่างที่บอกว่า คราวนี้ มานชิวๆๆ เกิ๊น อ้ะ ....
มาถึงตอนนี้ก้อสอบเสร็จแล้วหล่ะ ก้อต้องมาตั้งหน้าตั้งตา ตั้งอกตั้งใจ ทำโปรเจ็คต่อไป ให้จบ(ซัมเมอร์...แน่นอนค่ะ)
...... มาถึงเรื่องงานมั่งเนอะ ตอนนี้เพื่อนๆ หลายคน ก็ได้งานทำกันแล้ว ดีใจด้วยนะจ๊ะ
แต่เรานี่สิ ยังไม่มีงานทำเล้ยยยย มีแค่แบบว่า ปล่อยให้ฝันหวาน คิดไปเอง สุดท้ายรอเก้อ แล้วก้อผิดหวังง.....เศร้าว่ะ
จะว่าเป็นเพราะเราเลือกงาน .... ก็มีส่วนถูก แต่มันก็เป็นเพราะเราไม่ได้สนใจงานในตำแหน่งที่เค้าเสนอจริงๆนี่นา เพราะเราคิดว่า เราคงไม่เหมาะกับงานของเค้า ก็เลยไม่เอาดีกว่า ไม่ไปดีกว่า เห้อออออ
อยากทำงานกับ โตโยต้า อ้ะ บริษัทในฝันเลยนะ ... แต่ก็ไม่รู้ว่าฝันเล็กๆนี้จะเป็นจริงหรือเปล่า .... เพราะ TMT ทำให้เบลดีใจ เรียกไปสัมภาษณ์ แล้วก้อ เงียบหายไป 3 ตำแหน่ง แล้วนะคะ .....
ตอนนี้เบลก็อได้แต่ รอ รอ รอ ผลสัมภาษณ์ ที่ไปสัมภาษณ์มาเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ถ้าเลยสัปดาห์นี้ไปแล้ว โตโยต้า ยังไม่ติดต่อมา ก้อคงแห้วแล้วล่ะมั้ง... เห้อออออออออออ
แต่ตำแหน่งที่ไปสัมภาษณ์มานี้ (หน่วยบริหารจัดการโรงงาน ดูเกี่ยวกะพวกเรื่อง cost อ่ะ -- ประมาณเดียวกับที่เราทำโปรเจ็คเลยอ้ะ) เราสนใจมากๆๆๆๆๆๆ มากกว่าพวก QA อีกมั้ง เพราะเราไม่เคยคิดว่า จบ ป.ตรี วศ.อุตฯ มาจาได้ทำงานแนวนี้ ได้แต่รอลุ้น ต่อไปค่ะ .........
ช่วงสัปดาห์นี้ เราก้อเลย เพ้อๆ เรื่องโตโยต้าบ่อย(มากกกๆๆ) อยู่ซักนิด ก้อขอโทษต้นกะเปี๊ยกด้วยน้า ที่จำเป็นต้องฟังเรา รู้เหมือนกันแหล่ะว่าไม่อยากฟัง เห้อ จาพยายามไม่บ่นถึงมันแระก้อแล้วกัน .....
มะวานนี้ โรงปูน TPI สระบุรี โทรมาเรียกไปสัมภาษณ์ เค้าว่าจะให้ทำพวกเรื่อง Quality Management , TQM, TPM อยู่หน่วย Facilities ไปสัมภาษร์ วันศุกร์หน้า ..... เรายังไม่รู้ว่าจาไปหรือเปล่า เพราะอย่างที่บอก ไม่อยากทำต่างจังหวัดซะเท่าไหร่ (แต่ TMT Gateway นู๋ไปได้นะคะ อิอิ) และก้อ อยากทำฝันเล็กๆให้เป็นจริง ก้อเท่านั้นเอง ....
แต่ว่า ... ยังไงช่วงนี้ ก้อต้อง ตั้งใจทำโปรเจ็ค ให้สำเร็จก่อนแล้วหล่ะ ยังไงก้อขอเป็นกำลังใจ ให้เพื่อนๆ ที่ยังไม่ได้สอบโปรเจ็ค ทุกๆๆกลุ่มด้วยนะคะ แล้วก้อ ขอแสดงความยินดี กะกลุ่มที่สอบและสำเร็จไปแล้วด้วยนะคะ
ปล, แล้วมานั่งลุ้นเกรด เทอมสุดท้ายของ ป.ตรี กัน วันที่ 5 เมษายน นะคะ
^________________________________________________________________^
นู๋เบลล์ จ้า
11 de janeiro For MY BEST FRIEND... แด่ เพื่อนที่ดีที่สุดของเรา ...
จากคนละเส้นทางอยู่ไกลห่างเหลือเกิน
แต่เธอกับฉันก็เดินมาได้พบเจอกัน จะเป็นเหตุผลใดไม่เคยเข้าใจเหมือนกัน แต่ว่าเราก็ผูกพันหัวใจ เมื่อวานนั้นมีเธอมีฉันสองทาง แต่วันนี้มีเราและทางสายเดียวกัน ถึงแม้ทางลำบาก ยากเย็นสักเท่าไร ช่างมัน ไม่กลัวไม่แคร์ อยากจะเดินร่วมทางข้างๆ กัน อยากมีวันและคืนที่ชื่นใจ แม้ไม่มีพรุ่งนี้ ถึงไม่มีจุดหมาย แต่ฉันก็ยังสุขหัวใจ ที่ได้มีเธอร่วมทาง เส้นทางจากนี้ไปจะไกลจะสูงชัน แค่เธอยังยิ้มให้กันฉันก็พร้อมมั่นใจ อาจเดินอยู่หลังเธอ ไม่ได้จับมือซึ้งใจ แต่ว่าเราก็ยังไปด้วยกัน
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: ไม่กี่คนที่จะเคียงข้างกัน ไม่กี่คนที่จะคอยร่วมทุกข์ใจ ไม่กี่คนที่จะรักฉันจริง ทำให้ยิ้มในชั่วโมงที่เหงาใจ... และหนึ่งในนั้น...ก็คือเธอคนนี้...
;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
ขอบคุณสำหรับทุกๆสิ่งทุกๆอย่างที่ให้เรามา ขอบคุณที่เข้าใจและอดทนเราเสมอๆ ถึงแม้ว่าในบางครั้ง(เรา!?!)จะงี่เง่าบ้าง ก็ไม่เป็นไรหรอก เราให้อภัยได้...เป็นสีสันของชีวิต แหะๆๆๆๆ เราเป็นเพื่อนกันมากี่ปีแล้วน๊า สามปีกว่าแล้วเนอะ แต่ทำไมเราถึงรู้สึกว่า เรากะแกรู้จักกันมานานนนนนแต่ชาติปางก่อนก้อไม่รู้ บางทีเคยคิดว่าตอนนี้เรากะลังอยู่ในช่วงชดใช้เวรกรรมที่ก่อไว้เมื่อชาติที่แล้วหรือเปล่า ถึงได้มารู้จักเมิง เอิ้กๆๆ พูดเล่นนะจ๊ะ :P เมิงเป็นคนนึงที่ทำให้เราเข้าใจว่า "TRUE FRIEND IS (TOO) HARD TO FIND" มันเป็นยังไง .... ขอบคุณมากๆที่ทำให้เราได้รู้จักกับความหมายที่แท้จริงของมัน จริงของเมิงที่บอกว่า ชาตินี้เราไม่สามารถหาใครทำให้เราและดีกับเราได้เท่าหรือมากกว่าเมิงอีกแล้ว ขอบใจเจงๆๆหว่ะจากใจจริงๆๆเลยเนี่ย เฮ้ออออออ.... เหลือเวลาอยู่ด้วยกัน เจอหน้ากันจนเบื่อแบบทุกๆวันนี้อีกน้อยเนอะ เราไม่อยากให้เวลาแบบนี้มันผ่านไปเลย เมิงก้อไม่อยากให้มานผ่านไปช่ายป้ะ งั้นเอางี้ป้ะ เรามาทำเวลาที่เหลืออยู่ให้มีความสุขเหอะนะ เลิกทะเลาะ และทำหน้าเป็นตูด(บานๆ)ใส่กันซะดี คุยกันดีๆ จาได้มีชีวิตที่เหลืออยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขดีป้ะ นะๆๆๆ เราเองจะพยายามๆๆๆสัญญาๆ จะเลิกประชดประชัน(ให้น้อยลง) จาไม่ทำหน้าบูดๆและลงใส่เมิงถ้าไปโกรธคนอื่นมา นะ :) แต่มีอีกวิธีเด็ดกว่า เพิ่งคิดได้สดๆเลยเนี่ย ... ไม่ต้องทำโปรเจ็คดีป้ะ จาได้ไม่ต้องจบ ไม่ต้องจาก แถมไม่เหนื่อย ไม่เครียดอีกตะหาก ... เป็นไงความคิดเรา เท่ห์ป้ะ อิอิอิอิ ขอบใจเมิงที่เข้าใจเราเสมอ ในขณะที่เราไม่เคยเข้าใจเมิงเรย ....
THANK YOU FOR ALWAYS BE MY BEST FRIEND FOREVER 26 de dezembro ว่าด้วยการสอบมิดเทอมแหะๆๆ ... ไม่ได้ อัพ มาตั้งนานนนนนแหนะเนอะ
เพราะว่าอยู่ในช่วงสอบมิดเทอมอ้ะจิ
วันนี้สอบเสร็จแล้น แต่ว่า ยังเหลือโปรเจ็ค ที่ต้องทำอยู่ทุกๆๆๆวัน จริงๆช่วงที่สอบเนี่ย ก้อไม่ได้หยุดทำโปรเจ็คเลยนะ
เห้อ เหนื่อยจะแย่แว้วว อ๊ากกก...ก !!!
ก่อนสอบมิดเทอม ไปเปลี่ยนลุ๊คตัวเองมา คือ ไปดัดผม มา (ดูรุปได้ อัพไปแระ)
คือ ก่อนทำไม่ได้อยากได้ทรงนี้เรยนะ หลังทำก้อไม่อยากได้อยู่ดี แต่ทำไงได้วะ แก้ไม่ได้แล้วนิ(เพราะเอาตังค์ไปทำหมดแล้น) ก้อโอเค ด้านสู้ต่อไป เอิ้กๆๆๆๆๆๆๆๆ
มาเรื่องมิดเทอม ดีกว่าเนอะ
เทอมนี้เราสอบ DOE / SSC / PM / SCM และ ก้อ QA จริงๆมี Oral ด้วย แต่ไม่มีสอบข้อเขียน ใช้ พรีเซนต์ งานแทน
เทอมนี้ไม่ได้เรื่องสักกะวิชาเลยอ้ะ DOE นะ ว่ารู้เรื่องที่สุดแล้ว(ในเนื้อหาขอบเขตที่อาจารย์สอน) แต่ก้อไปตายในห้องสอบอยู่ดี
อ. ออกข้อสอบมา แบบ 3 factors หนูก้อตายสิคะ ไม่เคยเรียนเลย เลยเปิดหนังสือ ทำตามไปเลย คิดเลขถูกๆผิดๆ งง ไปหมด ทำไม่ทัน แถมกดเครื่องคิดเลขไม่ทันชาวบ้านอีก แค่นั้นยังไม่พอ ตอนวิเคราะห์ผล เค้าต้องให้อ่าน ค่า R-Square ก่อน เรานี่ ล่อไป สรุปผล ANOVA เรย แง๊ๆๆ แถมไม่ได้ตั้ง Hypothesis อีก ลืมไปได้ไงวะ เซ็งตัวเองมากๆๆ เพราะวิชาแอบหวังไว้สูง เห้อออ
DOE ผ่านไป วันถัดมาต่อด้วย สังคม ... สังคมเทอมนี้ไม่คาดหวังไรเลยค่ะ สองชั่วโมง 150 ข้อ ดูเหมือนจะเป็น Speed test ช่ายป้ะ แต่เราออก ตั้งแต่หมดชั่วโมงแรกอ้ะ เหอะๆๆ แม้งง อ.สอนสามคน ชีทคนละชีท สอนไม่เหมือนกัน แล้วเราจะทำได้ไม๊เนี่ย ... เซ็งไปอีก
แล้วเย็นนั้นก้อ ไปทำโปรเจ็คต่อ ...
ถัดมา สอบ PM วิชา ที่ อ. คนนี้(อ.เจริญ) ออกข้อสอบ รู้กันอยู่แระว่าเป็นวิชากดเครื่องคิดเลข และเป็น สปีตเทส ด้วย ... เราให้เวลามันลองฝึกทำข้อสอบเยอะมาก..(มากจนไม่ได้อ่าน SCM กับ QA) ก่อนสอบก้อ แอบมั่นใจตัวเองนิดเนิงแล้วอ้ะนะ ว่าซ้อมมาดี แต่พอสอบ ไหงเราตายในห้องสอบอีกแล้ววะ ..... เซ็งตัวเอง ไม่ได้ทำ ไป ร้อยกว่าแต้มได้ ส่วนที่ทำไป เสือกผิด อีก เพราะทำไม่หมด ลืมคิด Break-Event point แม้งงง แล้วข้อ Forcasting ที่ทำไปก้อผิดอีก เพราะไม่ได้อ่านโจทย์ (หรือรีบอ่านเกินไม่รู้) หา Seasonal ผิดอีก โอ้ยย มันก้อเลยล่อผิดไปทั้งตารางอ้ะดิ ตายๆๆๆ เซ็งมากกกกกกกกก กะวิชานี้ ออกมาแทบจาร้องไห้ แต่ต้องสงบสติอารมณ์เอาไว้ แต่ในที่สุดก้อเสียน้ำตาให้มันจนได้ เห้ออออออออ....เซ็ง ไม่ได้ว่าไม่อ่านนี่หว่า เบื่อ อ. ไปเลย
วันถัดมา(วันนี้นี่แหล่ะ) สอบ สองตัวหนักๆ ในวันเดียวกัน Supply Chain กะ QA
ตอนเช้าสอบ SCM ตอนแรก นึกว่า อ. จาออกแบบเดิม ท่องๆๆไปหัวจาแตก (เพราะเพิ่งท่องตอนเช้านั่นแหล่ะ) แต่อ.เปลี่ยนแนว ออกเป็นวิเคราะห์หมดเลยซะงั้น เราก้อเขียนคำตอบไปแบบ งงๆ แต่ก้อ คงดีกว่า ออกแบบเดิมมั้ง ไม่งั้นคงโดนเพื่อนๆ เหยียบกระจาย (ออกแบบนี้ก้อโดนเหยียบอยู่ดีแหละ เหอๆๆ)
มาตอนบ่าย สอบ QA ก่อนสอบ เจอ อ.หอยหน้าห้อง แกบอกว่า ข้อสอบง่ายมากก อยากจะเชื่ออยู่หรอกนะ แต่แม้งงงง เอาเข้าจริง มันง่ายตรงไหนวะ ช้อยส์ ก้อ งงๆๆๆ ไปหมด แต่ก้อยังเสือกกาไปหมดอีกนะ เหอๆๆๆ ที่แน่ๆ ตอนนี้เราก้อมีติดลบไปอย่างน้อยสองข้อแล้วหล่ะ (แง๊ๆ ไม่น่ากาเลยอ้ะ) แล้วก้อข้อใหญ่ เบลทำอย่างมั่วมากกกกกกกกกค่ะ ยิ่ง Business Flow ไม่ต้องพูดถึง 15 แต้มเรยนะนั่น T_T เขียน Flow มาตั้งแต่ ซัมเมอร์ที่แล้ว ยันตอนนี้ยังไม่เคยถูกเลย แล้วจามาเอาอารายกะตอนสอบนี้ฟะ เศร้าเจงๆ แต่ไม่กล้าบ่น เด๋วเกิดมานพลิกล้อค จาโดนหมั่นไส้เอาเห้อออออ แต่กุทำมะได้เจงๆๆนะ
พรุ่งนี้ และ วันถัดๆๆๆไป ก้อ คงไปทำโปรเจ็คต่อ สงสัยว่าปีใหม่นี้ ก้อคงฉลองปีใหม่กะโปรเจ็ตอ่าแหละ แต่ก้อดีเหมือนกันนะ ดีกว่าอยู่อย่างเหงๆแล้วฟุ้งซ่านเนอะ
ไปนอนละดีกว่า พรุ่งนี้ต้องไปทำโปรเจ็คคอีก
ไว้จามาอัพใหม่น้า
HAPPY NEW YEAR 2007 (ไปดูที่ลิ้งค์ข้างล่างกันด้วยน้า อิอิ)
** นู๋เบลล์
^___________________________________________________^ 30 de novembro I'LL Be At Your Side ^__________^-- To My Friend --
When the daylight's gone and you're on your own And you know that ..... I'll be at your side, there's no need to worry If life's standing still and your soul's confused And you know that ... I'll be at your side, there's no need to worry 'Cos I'm right there
วันนี้ไปเรียน DOE มา ปิดคอร์ส MidTerm แล้ว เร็วจริงๆ ทำไม รู้สึกเหมือนยังไม่ได้เรียนเลยว้า เร็วมากๆๆ อ้ะ จาสอบมิดเทอมแล้น แง๊ๆๆ ชีวิต มหาลัยเรา จะเหลืออีกแค่ หนึ่ง ส่วน สิบหก เอง หรือนี่ อีกครึ่งเทอมเองอ่า ฮือๆๆ เห้อ วันนี้ นั่งคิดๆ อะไรไปเรื่อยเปื่อย...... เหลือเวลาอีกแค่ 3 เดือน เองสินะ กับชีวิตปริญญาตรี วศ.อุตสาหการ รุ่น 44 .... ใจหายว่ะ ไม่คิดว่าอารายมันจะเร็วปานนี้ แง๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ .... ไม่อยากให้เวลาผ่านไปเร็วแบบนี้อ้ะ เห้ออออออออ เศร้าใจจัง ไม่เข้าใจ ทำไมคนเราชอบเร่งวัน เร่งคืน กันนักฟะ เราไม่เห็นชอบปีใหม่เลยอ้ะ เวลามานผ่านไปเร็วเกินอ้ะ เห้อออออ
16 de novembro Hope it was my last Bad dayอ่า... ไม่ได้เขียนมานาน วันนี้กลับมาเขียนอีกแล้นน
แปลว่ามันต้องมีเรื่องอารายเกิดขึ้นกะตัวเราอีกแล้นน่ะสิ
เห้อออออออออ........... ไม่รู้จะระบายยังไง มาลงในบล็อคก้อละกันเนอะ (จริงๆก้อมีคนที่ต้องฟังเราระบายอยู่ตลอดเวลาอีกคนแหล่ะ -- ขอบคุณค่า)
เริ่มที่มะวานก่อน เพราะตั้งใจจามาเขียนตั้งแต่มะคืน แต่ว่า สังขารและจิตใจ ไม่เอื้ออำนวย ก้อเลยไม่ได้มาอัพซะง้าน
มะวาน TOYOTA MOTOR มา Campus ที่ ม. ก้อเลยเข้าฟัง และก้อลงชื่อสมัครไป เห้อออ จะได้เรียกไปไม๊ว้า... เพราะเพื่อนๆที่สนใจทางแนวเดียวกะเรา ก้อเกรดเยอะๆ เก่งๆกันทั้งนั้นเลย เอิ้กกๆ สมน้ำหน้าตัวเอง มะยอมตั้งใจเรียนตอนปีหนึ่ง ก้อรับกรรมไปซะ มาฟิตตอนนี้ทันซะที่ไหน เห้ออออ.....
พอสมัครเสร็จ ก้อไม่ได้ขึ้นเรียน PM แระ ก้อเลยมานั่งที่โต๊ะ ...
รอบๆตัวเรา มีหลายๆสิ่ง หลายๆ อย่าง หลายๆคำพูดที่ลอยมาเข้าหูเรา ทั้งที่เราตั้งใจฟัง ไม่ตั้งใจฟัง อยากได้ยิน ไม่อยากได้ยิน รู้สึกดี รู้สึกแย่ ต่างๆมากมาย มากมายจิงๆ จนเหมือนเราจะไม่อยากรับรู้อะไรแล้ว ณ ตอนนั้น
เห้ออออออ ปีสุดท้ายแล้ว เราอยากมีแต่ความทรงจำดีๆเก็บไว้.... จริงๆ ที่ผ่านมาช่วงปีสามปีสี่มา เรารู้สึกดีขึ้นมากๆๆ แล้วได้คุยกะคนที่เรารู้สึกดี เราได้อยู่กะคนที่เราอยู่ด้วยแล้วสบายใจ
แต่ทำไมนะทำไม เราถึงยังต้อง มัวแต่คิดนู่น คิดนี่ คิดว่าเค้าจาเป็นอย่างงั้นอย่างงี้หรือไปคิดแทนคนอื่น คิดเอง แล้วก้อเสียความรู้สึก.......... ไม่เขียนลงในนี้ดีกว่าเนอะ เพราะว่าเราไม่ควรจำสิ่งที่เรารู้สึกไม่ดี เห้อออออ โอเค มันผ่านไปปละ และหวังว่าจะไม่รุ้สึกแบบนั้นอีก...
ทำไมนะ เราถึงต้องแคร์ความรู้สึกของคนที่ไม่เคยแคร์ความรู้สึกเราแล้ว แล้วเรายังนิสัยไม่ดีไม่เห็นคุณค่าของคนใกล้ตัวที่แคร์เราที่สุดอีก... แต่จากนี้ไป เราสัญญาว่าเราจะพยายาม ทำให้ได้อย่างที่เราได้คุยกันไว้ "ความรู้สึกของคนที่เราแคร์...สำคัญเสมอ" จริงๆ ขอบคุณเมิงมากๆๆๆ ที่ให้อภัยเราเสมอ ขอบคุณจากใจจริง ...
- ถึง เพื่อนที่ดีที่สุดของเรา -
เมิงพูดถูก ที่บอกเราเสมอว่า เพื่อนแบบเมิงหาไม่ได้อีกแล้ว เมิงเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเราจริงๆอย่างที่เมิงพูดอ้ะ ถูกต้องแล้วหล่ะ ขอบคุณเจงๆๆๆค่ะ
กุรู้ว่าเมิงแคร์กู ไม่น้อยไปกว่าที่กุแคร์เมิงเหมือนกัน ...
ขอบคุณ...ที่อดทน และ แยกแยะอารมณ์กับความรู้สึกได้เสมอ ... ขอบคุณที่คบเราและรู้จักเราในตัวตนของเราจริงๆ เพราะแบบนี้ไง เราถึงมีความสุขและสบายใจ เวลาที่อยู่กะเมิง :)
และ ขอบคุณ ทีทุกๆครั้งที่เราไม่สบายใจหรือทะเลาะกับใครมาก็ตาม(หรือทะเลาะกะเมิงเองด้วยก้อเถอะ) คนสุดท้ายที่นั่งข้างๆและคุยกับเราก้อยังคงเป็นเมิงเสมอ ทุกครั้ง ขอบคุณจริงๆๆๆ และเราสัญญาว่าเราจะเข้มแข็งให้มากขึ้นค่ะ
โอ้ย พิมไปแล้ว น้ำตาจะไหล เห้อออ เพราะว่า เรากำลังคิดว่า ต้นดีที่สุดกะเราขนาดนี้แล้วทำไมเราถึงได้ทำตัวแบบนั้นกะเมิงได้วะ ขอโทษนะจากใจจริง และสัญญาว่าจะไม่ทำแบบนั้นอีก จะแยกแยะความรู้สึกกับารมณ์ให้ได้
ขอบคุณ สำหรับเพลง BAD DAY ที่เปิดและร้องให้ฟัง มะคืน and i hope it was my last Bad day too.
Where is the moment we needed the most
You kick up the leaves and the magic is lost They tell me your blue skies fade to grey They tell me your passion's gone away And I don't need no carryin' on You stand in the line just to hit a new low
You're faking a smile with the coffee to go You tell me your life's been way off line You're falling to pieces everytime And I don't need no carryin' on Cause you had a bad day
You're taking one down You sing a sad song just to turn it around You say you don't know You tell me don't lie You work at a smile and you go for a ride You had a bad day The camera don't lie You're coming back down and you really don't mind You had a bad day You had a bad day Sometimes the system goes on the blink
And the whole thing turns out wrong You might not make it back and you know That you could be well oh that strong And I'm not wrong So where is the passion when you need it the most
Oh you and I You kick up the leaves and the magic is lost Cause you had a bad day
You're taking one down You sing a sad song just to turn it around You say you don't know You tell me don't lie You work at a smile and you go for a ride You had a bad day You've seen what you like And how does it feel for one more time You had a bad day You had a bad day อ่า... แต่ตอนนี้ เราก้อรู้สึกดีๆๆๆขึ้นมามากกกเหมือนเดิมแล้วหล่ะ เราจะเลิกใส่ใจเรื่องไม่เป็นเรื่อง หรือเรื่องที่ทำให้เราไม่สบายใจ เลิกใส่ใจคนที่ไม่ได้เคยแคร์ความรู้สึกเราแระหล่ะ
และก้ออันนี้ กุให้เมิงนะ ...
ปมด้อยใดใดที่ตัวฉันนั้นเคยมีอยู่ แต่แล้วเมื่อพบเธอ
เธอทำให้ฉันกลับมองข้ามไป จากคนเดิมๆที่ไม่มีค่าอะไร สุดท้ายเธอก็เปลี่ยนให้ฉันกลับกลายเป็นคนสำคัญ เธอทำให้ฉันได้รู้ว่าฉันมีค่ามากกว่า ที่ฉันเคยมองเห็นในตัวเอง และวันนี้ฉันมีสิ่งนี้ ที่มอบไว้แทนความรัก "เมื่อชีวิตของคนเรามันสั้นนัก สิ่งที่ฉันพอจะทำ ในช่วงเวลาที่ยังหายใจ
คือการดูแลเธอให้ดีจากนี้ไป เพื่อตอบแทนเรื่องราวดีดีก่อน ที่เวลาของเราจะหมดลง"
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เห้อ ระบายไปซะเยอะเลย ...
ขอบคุณทุกๆคนที่แอบเป็นห่วงเรานะจ๊ะ :)
08 de novembro ขาเดี้ยงง แง๊ๆๆๆฮัลลลโหลล....
วันนี้ว่างมากกกๆๆ เนื่องจากไม่ได้ไปเรียน เลยมาอับเดตสเปซซะหน่อยเนิง
สืบเนื่องมาจาก ไม่ได้เขียนมานาน ตั้งแต่สอบไฟนอลเสร็จ ก้อไม่มีเวลาเลย เพราะต้องทำแต่ โปรเจ็ค โปรเจ็ค และโปรเจ็ค
แต่มานก้อผ่านพ้นไปด้วยดี ในการพรีเซนต์ PROPOSAL เมื่อตอนไฟนอล เทอมหนึ่ง ที่ผ่านมาแล้น แต่ตอนก่อนเข้าไปพรีเซนต์นะ คิดว่าไม่รอดแหงๆละ แต่ในที่สุด มันก้อจบลงอย่างดีเกินคาดหล่ะว้า อิอิ ... ตอนนี้ก้อได้แต่นั่งรอลุ้นเกรดโปรเจ็ค ว่าจาได้อาราย....
หลังจากพรีเซนต์เสร็จ ก้อได้ ปิดเทอม ประมาณ สามวัน คือ พุธ พฤหัส และ ศุกร์ แล้ว วันเสาร์ ก้อไปงาน(ซ้อม)รับปริญญาพี่ๆ PE'43 ที่ ม. เอาของขวัญไปแสดงความยินดีกะพี่ตั้ว พี่รหัสที่แสนดีมากกกกกของเรา เห็นพี่ๆเค้ารับปริญญากันแล้วขนลุกอ้ะ ปีหน้าก้อถึงคราวเราแล้วสิเนอะ............. เราไม่รู้ ว่าเรารู้สึกดีใจ หรือ เสียใจ เห้อออออออออออ
แล้วก้อตอนคืนวันเสาร์ พี่ๆจัดงาน Thank Party ที่ โรงแรมตะวันนา..... เรามะได้ไปหรอก ตอนแรก ก้อ กลับมาตัดสินใจอยู่อ่านะ ว่าจาไปดีไม๊ เพราะเราคิดว่าควรจาไป แต่สุดท้ายก้อไม่ได้ไป .........
และคืนนั้นเอง มันทำให้เราได้เข้าห้องฉุกเฉิน เพราะเนื่องมาจาก น้ำร้อนลาก(ราด) ต้นขา รอบต้นขาเลยอ้ะ แผลใหญ่ ลึก แล้วก้อเหวอะ แถมน่ากลัวมากๆๆๆๆๆ(ไม่อยากพูดถึงอาการว่ามันมีอะไรเกิดขึ้นกะแผลอีก กลัวจาขยะแขยงกัน ฮือๆๆ) เรายังกลัว และ สงสารตัวเองอยู่ทุกวันเลย แง๊ๆๆๆ หมอบอกว่าเราเป็นขั้นที่สอง (มันมีสามขั้นอ้ะ) หมอบอกว่า ขั้นที่สองจะเป็นขั้นที่เจ็บปวดและทรมานที่สุด แง๊ๆๆๆๆๆๆๆ เราต้องไปล้างแผล ที่แสบบบบบบบบบบบบบบบบมากกกกกกกกกกกที่สุดในโลก ทุกวัน ทรมานมากกกกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เห้ออออออออ ต้องโดนแบบนี้ไปอืก ประมาณ 2 - 3 สัปดาห์ ฮืออออออ ชีวิตมันช่างน่าเศร้า อารายอย่างนี้หนอ ฮือๆๆๆๆ
แถมยังไม่ได้ไปเรียนอีก เพราะถ้าขยับมาก แผลมันจะไม่ประสานกันซะที (แถมแต่ละแผลเราไม่ได้เล็กๆเล้ยยยย) ก้อจะต้องลอกหนัง ผังผืด ออกเรื่อยๆ แสบขึ้นๆๆ ก้อเลยไม่ไปเรียนดีก่า ฝากเรียนด้วยนะเพื่อนๆๆ อิอิอิ
และก้อ อีกเรื่องนึง เกรดออกละ เมื่อมะวานเย็น โห ลุ้นมาตั้งนานนน เกรดเทอมนี้ โอเคมั่กๆ แต่ว่าเกรดโปรเจ็คยังไม่ออกเลย กะลังลุ้นว่าขอให้ได้ A เพราะถ้าได้ เกรดอื่น เกรดเราจะไม่ขยับขึ้นเลยอ้ะ เผลอๆมันจะพาลลดลงด้วยซ้ำ เง้ออออ....
ป.ล, ตอนนี้เปลี่ยนเพลงในสเปซ แล้นนะ เป็นเพลง พรุ่งนี้ ของ RIP Artists ความหมายดีมากๆๆๆ ลองฟังกันดูนะจ๊ะ
ป.ล.สอง คิดถึงเพื่อนๆๆๆๆๆๆๆๆจัง ตอนนี้ ทำไม รู้สึกอยากทำโปรเจ็คมากๆๆๆ ก้อไม่รู้ (ไม่อยากอยู่บ้านเฉยๆนี่หว่า) แผลที่ขา จ่า หายเร็วๆซะทีสิ นะนะ
MISS U ALL
* นู๋เบล จ้า
18 de outubro ว่าด้วย...วันก่อนวันเกิด และ วันเกิด อิอิวันนี้ สอบไฟนอล เป็นวิชาสุดท้าย แระ แต่ก้อยังเหลือโปเจ็คยักษ์ใหญ่และ รายงานอีกมหึมากองโต
คิดแล้วก้อเหนื่อยเนอะ งั้นหยุดคิดถึงมันสักวันแระกัลลลลลลลล :)
วันนี้ไปถึง ก่อนเข้าห้องสอบ แมงปอ เอาของขวัญวันเกิดมาให้ล่วงหน้า 1 วัน ใส่กล่องผูกโบว์น่ารักมั่กๆๆๆๆ
สอบเสร็จเราอดใจไม่ไหว แกะไปเรียบโร้ยแล้ว อิอิ ชอบมั่กกกกกกกมากกกก ขอบคุณมั่กกกมากกกๆๆนะคะ
และก้อ ขอบคุณสำหรับคำ Happy Birthday ล่วงหน้า จาก แมน และ อีเอก ด้วยน้า :)
วันนี้ พอสอบเสร็จ ตอนบ่ายก้อเลยไปกิน โออิชิ แกรนด์ ที่สยามดิสฯ กับ ต้น เม้ง และ อีเอก เนื่องด้วยวันเกิดเรา อิอิ
กินไปอย่างเยอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆอ้ะ เยอะเจงๆนะ เหมือนว่าจะเยอะกว่าชาวบ้านด้วยมั้ง
เพราะสองจานสุดท้าย หอยแมลงภู่สวิสเซอร์แลนด์ กะ ผัดสารพัดเห็ด ของเรา เหมือนทุกคนจะไม่ยอมช่วยเรากินแล้ว เหอะๆๆ
กินซุป และ ขนมหวานเข้าไปอีก อร่อยมั่กๆๆๆๆๆ แถม อิ่มมั่กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆด้วย
ขอบคุณ ต้น อ้วนเม้ง และ อีเอก ที่ไปเป็นเพื่อนเรานะจ๊ะ รักพวกเมิงจัง เอิ้กๆๆๆ
หลังจากกิยกันเสร็จ เม้ง กะ เอก แยกกลับ มอ. ไปก่อน ส่วนเราไปเดินซื้อ DVD เป็นเพื่อนต้น แป๊บเนิง แล้วก้อแยกกันกลับ
เพราะต้นจะไปหาน้องตั้มที่โรงพยาบาลเด็ก (ขอให้หายป่วยไวๆๆๆๆๆนะจ๊ะ) ส่วนเราก้อขึ้น BTS กลับบ้าน
กลับมาบ้าน ก้อนอนพักผ่อน ถึงประมาณ 6 โมงเย็น มีโทรศัพท์จากสเวนเซ่น โทรมา ถามว่า "จะรับเป็นส่วนลดหรือตุ๊กตาหมี ดีครับ"
เราก้อ งงงง ง.งู สี่ตัว ว่าใครสั่งวะ เค้าบอกว่าเป็นชื่อพี่โบ(พี่สาว)สั่งเราเลยให้โทรไปเข้ามือถือมันซะ เราจะได้ทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ราว ว่ามันจะเซอร์ไพร้ซ์เรา (แบบคิดไปเองอ้ะนะ)
แต่ว่า ผิดคาด เพราะพี่โบดันโทรมาถามเราว่า เราสั่งเค้กไอติม หรือเปล่า งง กันไปใหญ่เลยคราวนี้ พี่โบมันเลยระงับการสั่งไปซะ (ด้วยความงก กลัวต้องจ่ายตังค์ เหอๆๆ)
เราเลยเอ๊ะใจ โทรไปถามต้น ว่าต้นสั่งเค้กไอติมสเวนเซ่นมาที่บ้านเราหรือเปล่า ........ สรุปเป็นต้นนั่นเอง ที่เป็นคนสั่งมาตั้งใจจาเซอร์ไพร้ซ์เรา แต่พนักงานแม้งงงง ดันโทรมาหาเราซะงั้น เลยไม่เซอร์ไพร้ซ์เลย แต่เจงๆๆๆแล้ว เราเซอร์ไพร้ซ์นะเฟ้ย อย่าน้อยใจไปนะจ๊ะ
เค้กไอติม Crunchy Cookie 'n Cream 3 lbs. อร่อยมั่กๆๆๆๆๆๆๆๆๆ กินกันอิ่มเปรมปรีดิ์ กันทั้งบ้านเลย พร้อมความสุขและรอยยิ้ม อิอิ
แถมยังมีน้องหมีสีชมพูมาด้วยอีกตัวเนิง เอิ๊กกกกกก...
ขอบใจ และ ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆๆนะคะ
ขอบคุณสำหรับความสุขที่ไม่มีวันละลายที่ให้มา :)
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรที่ให้เราผ่านสายโทรศัพท์ ซึ้งเจงๆๆอ้ะ Y_Y
ขอบคุณสำหรับคำที่สัญญากันไว้ว่า "FRIEND NEVER BEEN MELT" ^__________________^
เราอยากให้มันเป็นแบบนี้ตลอดไปนะ ไม่อยากให้เวลามันผ่านไปเลยเนอะ ..........
วันนี้มีความสุขอ้ะ หวังว่าพรุ่งนี้ และวันต่อๆๆไปจะมีความสุขแบบนี้ทุกวันเนอะ
ขอเก็บความทรงจำดีๆแบบนี้ ไว้ตลอดไปนะ
... YOU ALWAYS WERE MY PERFECT FRIEND ...
===================================================================
อ่า ... วันนี้ 19 ตุลา 2006 วันเทคโนโลยีแห่งชาติ และ วันเกิดเราเอง เอิ้กๆๆๆ
วันนี้มีฟามสุขมั่กมาย ตั้งแต่เช้าเรยยยย .....
ขอบคุณป๊ากับม๊า ที่ให้เบลได้เกิดมาบนโลกนี้ และได้รับความรักจากป๊ากะม๊า
ขอบคุณพี่โบ และ ไบร้ท์ พี่น้องร่วมท้องม๊าจากตัวป๊า(ติดเรทเป่าฟะ เอิ้กๆ) ที่ร่วมทุกข์ ร่วมสุข กัดกัน และ ฮากันมาตลอด
ขอบคุณของขวัญทุกๆชิ้นจากคนทุกๆคน เบลชอบหมดเลยค่ะ :)
ขอบคุณแมสเซส ทุกๆๆๆๆๆแมสเซส ที่ส่งมาแฮปเราในวันนี้ เยอะจนไม่สามารถพิมพ์ลงในนี้ได้(เว่อร์ไปเป่าหว่า) เอิ๊กๆๆ
ขอบคุณทุกๆสาย ที่โทรเข้ามาแฮปและอวยพรเรามั่กมายจริงๆ จนโทรศัพท์แทบระเบิด เอิ้กๆๆ
ขอบคุณข้อความอวยพร ผ่าน MSN จากทุกๆคนจ้า และขอบคุณการ์ด ทุกๆใบที่ส่งมาให้เรานะคะ ^______^
ขอบคุณพี่โบ ที่ชวนเราไปช้อปกระจาย แถมยังออกตังค์ให้อีก ดีเจงๆๆ อิอิ ชอบๆ เอิ๊กกกกกกกกก
ขอบคุณเพื่อนเก่า ที่ถึงแม้เราจะไม่ค่อยได้เจอกัน หรือ ไม่เจอหน้ากันนานแระ แต่พวกแกก้อยังไม่เคยลืมวันเกิดเรา หรือ ลืมเราเลย ขอบใจจริงๆ คิดถึงๆๆๆๆพวกแกอ้ะ
และสุดท้าย ขอบคุณพระเจ้าที่ทำให้เราทั้งหลายได้เกิดมาและได้รู้จักกัน :)
* นู๋เบล ^_______^
13 de outubro Final Examination #1อะโลลลลฮ่า .....
วันนี้ อารมณ์ดี เลยมาอัพสเปซซะหน่อยเนิง
การสอบไฟนอลของเรา ผ่านไปละ หนึ่งอาทิตย์ เหลือ อีก สามอาทิตย์ (ถึงวันที่ 31 นู้นน แหน่ะ)
วันแรก QP ไม่รู้ว่าทำได้อ๊ะป่าว รู้แค่ว่า กาไปหมดอีกละ แล้วก้อข้อสุดท้าย ทำอารายไปก้อมะรู้ แป่ววว!!! ดีนะที่ มิดเทอม แอบตุนคะแนนไว้ได้เยอะเกินคาด
วันที่สอง .... มันช่างเป็น อะไรที่ซวย มั่กกกกกกกกกกกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกที่สุดแล้ว
สอบสองตัวแหน่ะ เช้า - บ่าย IM กะ Simulation แค่นี้ก้อคิดว่าหนักแล้ว
แต่ที่ซวยไปก่านั้นคือ เรา ท้องเสียอย่างรุนแรง และ เมนส์มาอีก ปวดท้องแบบว่าไม่ไหวแล้วอ้ะ ปวดทั้งสองอย่าง อย่าพูดถึงทำข้อสอบเลย เดินยังจะเดินไม่ได้ เขียนก้อไม่มีแรงจาเขียนอ้ะ เสียดาย IM มั่กมากกก อุตส่าห์ อ่านก่อนสอบตั้งสองอาทิตย์ โน้ตย่อ เลคเช่อร์ ท่องๆๆๆ แต่วันสอบไม่มีแรงจาเขียน .... เห้อ ก้อโทษใครไม่ได้นี่เนอะ ไม่มีใครอยากให้มันเกิดหรอก แบบว่า เรารอเวลาให้มันผ่านไป 1ชั่วโมง เพื่อที่จะให้เราสามารถ ออกจากห้องสอบได้ เพื่อลงมานอนพัก อ่านข้อสอบยังไม่จบเลย เขียนคำตอบไม่ต้องพูดถึง แง๊ๆๆๆๆๆๆ
มาตอนบ่าย สอบ Simulation โห ไม่รู้เลยว่า อาจารย์ จะเอาอะไรมาออก เลยเอาชีทเข้าไปเป็นกอง เยอะมากจิงๆ และ อาการปวดท้องยังคงรังควาญเราเหมียนเดิม วิชานี้ทำให้เรารู้ว่า ขนเข้าไปเยอะๆ ไม่ช่วยอะไรเลยจริงๆ สงสัยจะได้ แค่ 2 คะแนน ข้อแรกที่ให้เขียนชื่อ สมาชิกในกลุ่มเท่านั้นแหล่ะ เซ็งมั่กกกกกกกกกก
สรุปว่า สอบวันที่สอง IM กะ SIMULATION วิชาเลือกที่เราเลือกเอง...... เหมือนเข้าห้องสอบไปเซ็นชื่อเพื่อรักษาสถานภาพการเป็นนักศึกษาแค่นั้นเลย อ้ะ เห้ออออออออออออ
วันที่สาม สอบ TOOL ENG. อันนี้ วันนี้พอทำได้ แต่ต้องขอยกความดีความชอบทั้งหมดให้กับเพื่อนๆเลย โดยเฉพาะต้น...คู่หูคู่ฮาเรา เพราะถ้าไม่ได้เพื่อนๆช่วยสอนเรา ติวเรา ยัดความรู้ใส่หัวเรา และ เลคเชอร์สารพัดชีทให้เราซีร้อค วันนี้เราคงทำไม่ได้เท่านี้หรอก อาจจะทำไม่ได้เยอะเท่าคนอื่น แต่ก้อ เกินคาดเราแล้วหล่ะ ขอบคุณนะคะ ทุกๆคน ขอบคุณมากๆ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ
ขอบคุณ...ต้น พาร์ทเนอร์กลุ่ม คนเดียวของเรา ที่ทำงานกลุ่มวิชานี้คนเดียวซะงั้น เพราะเราไม่รู้ ไม่ชอบ จึงไม่อยากขวนขวายและไม่ช่วยอะไรเลย ขอบคุณรายงานและพรีเซ้นต์ ที่ต้นทำแทบจาคนเด๋ว เหอๆๆ ขอบคุณที่สอนทูลเอ็นเราไม่รู้กี่รอบ และเราก้อไม่รู้จักจำซะที แต่ต้นก้อยังพยายามสอนเราอยู่ เรารับรู้และขอบคุณต้นจากใจจริงนะจ๊ะ
ขอบคุณ...คุณโอ๋ กะ ทิพ ที่สอน Bending เรามะวาน ทำให้วันนี้เราน่าจาทำได้อีกข้อนึงเลย ขอบคุณค่า (ขอบคุณที่ชาติ สำหรับรายงาน bending ด้วยค่ะ)
ขอบคุณ...ไก่ และ โอ และ หวาน และ หนิงขาว สำหรับ ชีทเลคเชอร์ทั้งหมด จ้า
ขอบคุณ...อีเอก ที่สอนพาร์ทเนอร์เรา ใช้ โซลิดเวิร์ค ที่มันต้องทำรายงานคนเดวเลย อิอิ
ขอบคุณ...อ้วนเม้ง กะ ลุงกุ่ย(เจี๊ยบ) ที่คอยช่วยต้นอธิบายตอนที่เราไม่เข้าใจซะที
ขอบคุณ...โต้ง ที่ติวเพื่อนๆ ให้เพื่อนๆมาสอนเราต่อ อิอิ
ขอบคุณ...ตัวเอง ที่เมื่อวันเสาร์เกิดอยากขยันทำข้อสอบเก่า เรื่อง พลาสติกโมล์ มันออกมาเหมือนเดิมเป๊ะ เลยลดเวลาในการคิดไปได้เยอะ
และ...ขอบคุณเพื่อนๆๆทุกๆคน อีกหลายๆคนที่ไม่ได้กล่าวถึง ณ ที่นี้ จริงๆ ไม่ได้หมายถึงแค่วิชานี้ วิชาเดียว แต่มันทุกๆๆๆๆๆๆวิชา ตั้งแต่ ปีหนึ่งละหล่ะ ถ้าไม่ได้เพือ่นๆเราก้อไม่ได้ขนาดนี้หรอก ขอบคคุณค่ะ ขอบคุณจิงๆ :)
ยังเหลือ อิคอน กะ สังคม (11 บท) ที่จะสอบวันจันทร์นี้และเรายังไม่ได้เริ่มอ่านสักกะตัว เห้อออ
และ ยังเหลือ MEGA PROJECT อัก ตายแน่ๆหลังสอบ แต่ สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆนะจ๊ะ ทุกๆคน
ปล. เปลี่ยนเพลงในสเปซ เป็นเพลง i need somebody ของ น้องบี้ โปรโมทน้องภาคซะหน่อย แต่เพลงมานก้อแอบตรงเนอะ อิอิ
^____________________________________________________________________^
01 de outubro F i N a L Destinationอ่า อะโหลๆ ...
ช่วงนี้ไม่ได้มาเขียน สเปซ ซะนานเลยเนอะ
ก้อเพราะว่าตอนนี้ งานมันมารุมเร้ารอบกายมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลยอ้ะค่ะ
ไหนจะเป็น Senior Project ซึ่งตั้งแต่ พรีเซนต์ ครั้งที่ 1 มาแล้ว ก้อยังไม่ได้ ทำต่อเลย แง๊ๆๆๆ อีก สาม อาทิตย์ จะสอบโปรเจ็คอีกรอบแล้ว ตาย ของแท้ หล่ะคราวนี้ ไม่มี อ.หอย มาคุ้มกะลาหัว(สามหัว) ของพวกเราด้วยง่ะ แง๊ๆๆๆ
แล้วยังมี โปรเจ็ค QP , Simulations , TOOL Eng. อีก
และรายงาน กับ การบ้าน อีกบานตะไท ที่มันต้องมาพร้อมๆกันโดยมิได้นัดหมาย ที่ แถวๆ สัปดาห์ใกล้สอบนี้ เห้ออออออ....
เราไม่ได้ อู้งาน หมักหมม ดินพอกหางหมู ด้วยน๊ะ
คิดแล้ว ก้อเหนื่อยยยยยจังเลย
แล้ว ช่วงนี้ ชีวิต ก็ชอบแอบเศร้าอยู่เรื่อย เป็นอะไรไปวะเรา เห้อออออ
เหลือเวลาอีก 5 เดือน เองนะ ที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน
รักกันมากๆเหอะ จะได้มีแต่ความทงจำดีๆ เนอะ
ปล. กุก็ร๊ากเมิง .... my best friend :)
ขอโทษ ที่รักษาสัญญาที่ตกลงกันไว้ไม่ได้ .... แต่หลังจากนี้จะพยายามทำตัวดีๆ กะเวลาที่เราเหลืออยู่นะ
^___________________________________________________^
ปล 2. อยากมีคนจริงใจ ผ่านเข้ามาในใจสักคน ^_________^
19 de setembro คุ ณ เ ค ย . . . เ สี ย เ พื่ อ น ส นิ ท ไ ห ม ?ฉันเชื่อว่า . . . หลายคน คงเคยเสียเพื่อนสนิทไป
เพียงเพราะ . . . เขาเป็นเพื่อนต่างเพศ
เพียงเพราะ . . . เราถูกมองว่าเป็นแฟนกัน เพียงเพราะ . . . เราไม่เคยคุยกันให้ชัดเจน ทำให้เราวางตัวไม่ถูก . . . จนมองหน้ากันไม่ติด และในที่สุด . . . ก็กลายเป็นคนไม่รู้จักกัน เมื่อก่อนฉันเองก็เป็นแบบนี้
ฉันเสียเพื่อนที่ดี . . . เพื่อนที่เข้าใจกัน เพื่อนที่รู้ใจกัน . . . ไปมากมาย เพียงเพราะ . . . แคร์กับสิ่งที่คนรอบข้างพูดเท่านั้น เมื่อไม่นานมานี้ . . .
ฉันเจอเพื่อนคนใหม่ . . . ในตัวเขามีทุกอย่างที่ฉันไม่มี และบางอย่างที่ฉันมี . . . เขาก็ไม่มีเช่นกัน เราไปเที่ยวกัน 2 คน . . . ไปกินข้าวด้วยกัน โทรหากัน . . . ด้วยความห่วงใยที่มี ด้วยเวลาไม่กี่วัน . . . เราก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่ในสายตาของคนรอบข้าง . . . ไม่ใช่แค่นั้น
เหตุการณ์และปัญหาเดิมๆ ก็กลับมาอีกครั้ง ฉันบอกกับตัวเองว่า . . . “ฉันชินแล้ว . . . ถ้าจะต้องเสียเพื่อนไปอีกคน” เขาเองก็เคยเสียเพื่อนสนิทไป มากมายเหมือนกับฉัน
เพียงเพราะ . . . ถูกล้อว่าเป็นแฟนกัน เพื่อนคนนั้นจึง . . . ไม่ยอมคุยกับเขา ฉันเองก็นึกไว้แต่แรกแล้วว่า . . . ในที่สุด . . . ก็ต้องเป็นแบบเดิม แต่ผ่านมา 2 ปีแล้ว . . .
นับตั้งแต่วันที่ฉันรู้จักกับเพื่อนใหม่คนนั้น วันนี้ . . . เรายังไปเที่ยวกัน 2 คนเหมือนเดิม วันนี้ . . . เราเดินด้วยกัน วันนี้ . . . เรายังไปกินข้าวด้วยกันบ่อยๆ
วันนี้ . . . เราถูกมองว่าเป็นแฟนกัน
และหลายๆ คนรอบข้างฉันบอกว่า . . . เขาชอบฉัน(หรือ ฉันชอบเขา) แต่ . . . ฉันไม่แคร์ ฉันไม่สนใจอีกแล้ว รู้ไหม . . . ว่า ทำไมเราไม่เลิกคบกัน
รู้ไหม . . . ว่า ทำไมเรายังเป็นเพื่อนสนิทกันอยู่ รู้ไหม . . . ว่า ทำไมเราไม่สนใจกับสังคมรอบข้าง เหตุผลทั้งหมดนั้นเพราะ . . . เราตัดสินใจว่า . . .
เราจะไม่ยอม . . . เสียเพื่อนคนไหนไปอีก เราจะไม่ยอม . . . ให้เหตุผลที่ไร้สาระ มาทำลายความผูกพันนี้ เราจะไม่ยอม . . . ทำตามกระแสของคนรอบข้าง เท่านั้นเอง ฉันเสียเพื่อนมามาก . . . มากเกินกว่าจะยอมเสียได้อีก
เพราะฉะนั้น . . . ตอนนี้แม้ว่าความผูกพันที่เรามี จะถูกเรียกว่าอะไรก็ตาม ฉันไม่สนใจอีกแล้ว . . . ตอนนี้ . . . ฉันมีความสุข ฉันพอใจกับสิ่งที่เป็น
ฉันหวังว่า . . . ใครสักคน ที่เจอปัญหานี้ . . . จะโชคดีแบบฉัน และไม่ต้องเสียเพื่อนไป เพียงเพื่อเหตุผลที่ไร้สาระแบบนั้นอีก . . .
นู๋เบลล์ 15 de setembro GREAT!! PRESENT PROJECT #1ผ่านพ้นไปแล้ว กะการพรีเซนต์ โปรเจ็ค(มิดเทอม) ครั้งที่ 1
ผลที่ ออกมา ดีเกินคาดมากๆๆๆๆ (คงเป็น ประมาณอารมณ์ Attractive ใน Kano's Model อ้ะ อิอิ)
กลุ่มเราใช้เวลาอยู่ในห้องสอบ ประมาณ 14 นาที อิอิ
ก่อนสอบนี่ ตื่นเต้ลล แทบจาช็อคตาย (ตอนสอบก้อยังคงตื่นเต้ลลอยู่ แต่ต้องเก็บอาการไว้ อิอิ)
เราหวังว่า การพรีเซนต์โปรเจ็คที่เหลือ อีก สามครั้ง ของพวกเรา มานจาออกมาดี แบบนี้อีกเนอะ....สาธุ :)
วันนี้อารมณ์ดีกันหมด เลยสามารถหลอกล่อต้นให้ไปกินซิสเล่อร์ที่เราอยากกินสลัดมานานได้ซะที แต่ไม่สามารถเอาเปี๊ยกไปได เพราะเปี๊ยกแอบอ้างว่าท้องเสีย อ้ะ
อารมณ์ดีเจงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลยแฮะ :)
วันนี้จะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นได้เลยถ้าขาดบุคคลเหล่านี้ไป...
ขอขอบคุณ...
อ.ที่ปรึกษาโปรเจ็ค ... อ.หอย(รศ.กิติศักดิ์ พลอยพานิชเจริญ) และ พี่โยโย่(อ.นพณรงค์ ศิริเสถียร)
ป๊ากับม๊าของเพื่อนต้น รวมถึง พี่ ป้า น้า อา พนง. บริษัทสุไทโยเทรดดิ้ง จก.
ครอบครัวเรา ... ที่คอยถามว่าเมื่อไหร่จะจบสักที ทำเสร็จหรือยัง (จนเบลไม่กล้าตอบให้ม๊าตกใจว่า เบลยังไม่ได้เริ่มทำเลยอ้ะ เอิ้กๆๆ)
พันธมิตรโปรเจ็คเรา ต้น กะ ฝน พวกเราลงเรือลำเดียวกันแล้วนะ ตอนนี้ก้อเริ่มๆเข็นมันลงน้ำได้แระเนอะ แต่ยังมองหาฝั่งไม่เห็นเลย สู้กันต่อไปนะจ๊ะ :)
และสุดท้าย เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ อุตสาหการ ที่คอยถาม และ ให้กำลังใจพวกเรา เอิ้กๆๆๆๆ
พูดอย่างกับว่าโปรเจ็คทำเสร็จหมดแล้วเลยเนอะ
ทั้งๆที่พึ่งจะได้ หัวข้อปัญหา เอง เอิ้กๆๆๆๆๆ
แต่เอาเถอะ กว่าจะได้มันมาขนาดนี้ ไม่มีใครรู้หรอกว่ายากลำบากแค่ไหน ( 6 เดือน เลยน้า)
ยังไงก้อ หวังว่า พรีเซนต์ และ การดำเนินงานโปรเจ็คของพวกเราจะราบรื่น ดีเยี่ยม แบบนี้สม่ำเสมอ ตลอดไปนะจ๊ะ
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ต่อไปน้า
^_____________________________________^ 06 de setembro ... ทำ ไ ม ...ฉันโง่ใช่ไหม ที่งมงายยอมทนอย่างนี้ เป็นคนดีที่เธอไม่แคร์...
ตามใจเธอ ไม่เห็นเธอดูแล มีแต่ทำให้ช้ำใจ อยู่ได้ทุกวัน ยอมจนลืมศักดิ์ศรี ที่เคยมีมานานแสนนาน
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน.....
ทำอะไรเพื่อเธอได้ทุกอย่าง แต่ว่าเธอไม่ต้องการ
...กลับเบื่อด้วยซ้ำ...
จะรักทำไม..ให้เจ็บให้ช้ำ รักทำไม..ให้เหนื่อยให้ล้า
อยู่กันไปก็เปลืองเวลา ก็มีแต่ทุกข์ในใจ
ที่เขาที่ดีๆ ทำไมไม่รัก รักทำไมแต่คนไม่ดี
จะมัวทนอย่างนี้ทำไม..ทำไมอยู่
จะทนเพื่ออะไร มีแต่เสียใจ....
ความรักคือ...เหตุผล
ผู้ชายส่วนมากมักจะบอกว่า...ความรักคือเหตุผล
“ถ้าถามว่าทำไมผมถึงรักเธอ คงเป็นเพราะเธอน่ารักมากในสายตาผม
เธอเป็นคนดี เพียบพร้อมไปทุกอย่าง เหมาะที่จะมาเป็นแม่ของลูกผม” การที่ผู้ชายจะรักผู้หญิงซักคนนึง มักจะมีเหตุผลนานาประการ ที่มาบอกว่าเขารักเธอเพราะอะไร เพราะเธอเป็นคนดี เพราะเธอน่ารัก เพราะเธอเข้ากับเขาได้ เพราะ...ฯลฯ นี่แหละเหตุผล ความรักคือ...ความรู้สึก ผู้หญิงส่วนมากมักจะบอกว่า...ความรักคือความรู้สึก
“อย่าถามเหตุผลว่าทำไมฉันถึงรักเธอ ฉันไม่สามารถบอกถึงเหตุผลได้
เพราะมันไม่มีเหตุผล ฉันรักเธอด้วยความรู้สึกว่ารัก รักเธอด้วยความรู้สึก...ถ้าไม่ใช่เธอ..ฉันคงไม่มีความรู้สึกนี้” การที่ผู้หญิงจะรักผู้ชายซักคนหนึ่ง มักไม่ค่อยมีเหตุผลให้คุณหรอกนะ เธออาจจะอ้ำอึ้งเมื่อคุณถาม ไม่ใช่เพราะเธอไม่รัก แต่มันหาเหตุผลมาบรรยายไม่ได้ต่างหาก มันคือความรู้สึกที่อยู่ในใจ มันเป็นเรื่องของความรู้สึก นี่แหละความรู้สึก.... 23 de agosto (::หากเธอนั้นลืมว่าเธอมีใคร...ก็จำไว้ฉันรักเธอ::) .... เพลงนี้ให้กะเพื่อนที่ดีที่สุดของเราน๊ะ ....
บางเวลาอาจเบื่อกันเอง บางเวลาอาจใช้อารมณ์
บางเวลาอาจเกิดเป็นเรื่องใหญ่
บางเวลาไม่อยากจูงมือ บางเวลาอาจเริ่มชินชา
และไม่รู้ว่าใครผิดตรงไหน...
อาจจะโกรธกันได้บ่อยๆ ไม่ได้อยู่คนละข้างสักหน่อย
เรายังมีกันอยู่จำได้ไหม...
ว่าตอนเถียงกันแทบเป็นแทบตาย ยังคงอยู่ข้างเธอ.... ไม่มีรักไหน ที่ดีทุกวัน ยิ่งนานยิ่งผ่านเรื่องราวมากมาย
เข้ามาทดสอบ เข้ามาลองใจ ว่าความรักของใครแกร่งจริง
หากเราเรียนรู้วิชาอดทน หากเราผ่านพ้นย่อมได้ทุกสิ่ง
หากเรามั่นใจว่ารักเราจริง ทุกสิ่งมันก็มั่นคง....
มีอารมณ์แตกต่างบางที มีอะไรขัดแย้งกันไป
จะให้เหมือนกันเลยคงไม่ใช่
เราเป็นเราไม่เปลี่ยนตัวเอง เราเป็นคนทีเลือกกันเอง
ฉันไม่รู้ว่าเธอว่าจริงไหม
อาจจะโกรธกันได้บ่อยๆ ก็แค่ปรับคนละนิดละหน่อย
เรายังมีกันอยู่จำได้ไหม...
ถ้าเธอนั้นลืมว่าเธอมีใคร ก็จำไว้ฉันรักเธอ... ....หากเธอนั้นลืมว่าเธอมีใคร ก็จำไว้ฉันรักเธอ....
~ เราหวังว่าแกจะ(แอบ)เข้ามาอ่านในนี้มั่งนะจ๊ะ :)
*นู๋เบลล์
21 de agosto อารมณ์เหงาๆๆ เป็นอะไรไปก้อไม่รู้เฮ้อออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ ......
ตอนนี้เราเป็นอะไรไปก้อไม่รู้...
อยู่ดีๆก้อคิดมากคิดมาย คิดไปไกลไปถึงนู่นนน...
ทำไมเราชอบรู้สึกแบบนี้อยู่เรื่องเลยนะ ไม่ชอบเลย คิด(ไป)เอง เศร้าเองอยู่คนเดียว
บางทีคิดๆอยู่ถึงกับน้ำตาไหลออกมา ....
ทำไมนะ ทำไม ??????????
จริงๆวันนี้เราตั้งใจว่าจะไม่เปิดคอม เพราะเราอยากพักผ่อนให้เต็มที่ เพื่อที่จะได้มีแรงและสมองอันปลอดโปร่งไว้ทำโปรเจ็คพรุ่งนี้
แต่เพราะอะไรก็ไม่รู้ เราอยากระบายมันออกมาอ้ะ เลยเปิดคอมมาระบายในนี้ล๊ะกัน
เห้อออออออออออออออออออออออออออออ เหนื่อยใจอ้ะ เหนื่อยใจ ... ไม่รู้ทำไม
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
- ถึงเพื่อนคนหนึ่งของเรา -
เราไม่รู้ว่าวันนี้แกเป็นอะไรไปน๊ะ แต่ดูเหมือนกะว่าแกไม่ต่อยอยากจะพูด...ไม่รู้ว่าเรารู้สึกไปคนเดียวกรือเปล่า หรือว่ามันเป็นกับเราคนเดียวหรือเปล่า
มะคืนนี้ อยู่ดีๆ เราก้อคิดว่า "เรา"เหลือเวลาที่จะใช้ชีวิต ด้วยกันแบบนี้น้อยเต็มที อีกประมาณแค่ 6 เดือนเท่านั้นเองนะ ยังไม่รวมวันหยุด หรือ ปิดเทอม
เรารู้สึกว่าเวลาของ "เรา" มันดูเหมือนจะน้อยลงทุกทีๆ แล้วทำไมไม่รู้ เราถึงได้เอาเวลาเหล่านั้นมาคอยทะเลาะกันเนอะ
เราเสียใจกับการกระทำของเราทุกๆอย่างที่เราทำให้แกโกรธ ในสายตาแก อาจจะเห็นว่าเรางี่เง่า ... เราก้อคงจะงี่เง่าจริงๆนั่นแหล่ะ
เพราะแกชอบเอาใจเราไง ... พอวันนึงแกไม่ทำขึ้นมา เราเลยรู้สึกแปลกๆ ....
เราไม่ได้ต้องการให้แกมาเอาใจเรา เพราะสิ่งที่แกเป็นอยู่ทุกวันนี้ ก้อเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เราได้รับจากคนที่เราไม่ได้รู้จักกับเค้ามาตั้งแต่เกิด (รู้จักกันมาแค่สามปี ไม่สิ ตั้งสามปี ด้วยซ้ำ)
แต่เราไม่ชอบความรู้สึกแบบตอนนี้อ้ะ ไม่ชอบ ไม่ชอบ ไม่ชอบเลยจริงๆ Y_Y บางที เราอาจจะคิดไปเอง แกอาจไม่ได้เป็นอะไรเลยก้อได้
ซึ่งเราก้อได้แต่หวังว่า มันจะเป็นอย่างนั้น ....
วันนี้ เรารู้สึกเหมือนแก อยากจะบอกอะไรบางอย่างกับเรา หรือ อยากจะเล่าอะไรบางอย่างให้เราฟัง
แต่แก ลังเล และ ไม่ได้เล่า หรือ บอกให้เราฟังในที่สุด .....
เราไม่รู้หรอกว่า มันจะเป็นอย่างที่เราคิดเอาไปเองหรือเปล่า แต่ ถ้าเกิดมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ....
เราพร้อมที่จะรับฟังแกเสมอนะ เราเปิดใจรับฟังทุกๆอย่าง ด้วยใจจริง
แกเป็นคนนึงที่เราจริงใจด้วยมากที่สุด เพราะเราก้อรู้ว่าแกจริงใจกับเราเช่นกัน
เพราะฉะนั้นแล้ว ถ้ามีอะไร อย่ากังวลที่จะบอกเรา หรือ อย่าหลอกเราเลยนะ .....
เพราะวันนึง เราก้อต้องรับรู้และยอมรับกับความจริง ... ใช่ไม๊
หรือ ไม่อย่างนั้น ก้ออาจจะเป็นตัวแกเอง ที่เป็นฝ่ายไม่สบายใจ (หรือเปล่า??)
เฮ้ออ เราพร่ำเพ้อ อะไร ไม่รู้มาตั้งยาว นึกว่าได้ระบายแล้ว จะสบายใจขึ้นซะอีก แต่ไม่เลยหว่ะ Y_Y
เฮ้อออออออออออออออออออออออออออออ ...........
อ่ะ เพลงนี้เราให้แกนะ ....
"หากไม่มีเธอวันนั้น ฉันก้อคงไม่มีวันนี้ สิ่งที่ฉันเป็น สิ่งที่ฉันมีตรงนี้ ฉันรู้ดีว่าฉันได้จากใคร..."
ขอบคุณเพื่อนที่ดีที่สุดของเรา :) 03 de agosto ProJect # 3 :)วันนี้จะมาพูดถึง เรื่อง โปรเจ็ค ให้ฟัง อีกแว้ววววว นะจ๊ะ
เริ่มที่มะวานก่อน ละกันนะ
มะวาน มีนัดปรึกษา กะ อ.ที่ปรึกษา (อ.กิติศักดิ์ นั่นเอง) ตอน 7.30 น.
ก้อ เข้าไปคุยๆๆ กะ อาจารย์ วันนี้ อ.อารมณ์ดีเชียว เอิ๊กๆ เลยคุยไม่ค่อยเกร็งเท่าไหร่
อ. ก้อ บอกอีกแล้ว ว่า พวกเราทำไป ผิดดดดด อีกแล้วหล่ะ
คราวนี้ อ.เลย "สั่ง" เลยว่า ให้ไปขอข้อมูล เรื่องนี้ๆๆมาให้ได้นะ เอิ๊กๆๆ อ.บอกว่า
"ผมเข้าใจละ ว่า พวกคุณไม่ค่อยรู้เรื่อง เรื่องพวกนี้" - - (แปลว่า เราโง่นั่นเอง) เอิ๊กๆๆๆ
แถม อ.แก ยังบอกอีกว่า เห็น งมๆงึมๆ อยู่แต่ตรงนี้ มาตั้งสองเดือนแล้ว แต่จริงๆ อ.พูดผิดนะคะ
พวกหนูอยู่ทำอยู่ แต่ ตรงนี้ มา 5 เดือน แล้นน นะค๊า แง๊ๆๆๆ
แต่ก้อเอาเถอะค่า พวหหนูจาสู้ ต่อไป.....
แล้ว อ. ยังบอกอีกนะ ว่า "ผมเป็นรุ่นพี่พวกคุณ ผมยังทำได้เลย...คุณเป็นรุ่นน้องผม แล้วทำไมคุณถึงจะทำไม่ได้!!!"
แล้วแก ก้อถามพวกเราซ้ำอีกว่า "คุณเป็นรุ่นน้องผมหรือเปล่า" แล้วก้อ เบิ้ดกะโหลก ไอ่เปี๊ยกไปหนึ่งที ดีนะ เรานั่งห่างไกลมือ อ.แก อิอิ
มะวาน ก้อเลยจบลงที่ นั่งคุยกันว่า พวกเราจะทำไง ต่อไปดี ...
โทรไปหา พี่โยโย่ ... พี่โยโย่ ก้อบอกว่า ถ้าเป็นเค้า เค้าก้อจะทำเหมือนที่เราทำแหล่ะ เค้าจาเรียนรู้ไปพร้อมๆ กะเราเลยเนี่ย
แปลว่า ตอนนี้กลุ่มโปรเจ็คเรามี 4 คน แระนะจ๊ะ มี ฝน ต้น เบล และก้อ พี่โยโย่ อิอิอิอิ
เราเลยนัดกันว่า จะมาทำโปรเจ็คต่อกันวันพรุ่งนี้ ตอนบ่ายๆ ....
-------------------------------------------------------------------------------------------------
มาวันนี้ ... นัดกันตอนบ่ายๆ เราเลยใช้เวลาให้มีประโยชน์ ตื่นไปซะเที่ยง โหห ไม่คิดว่าตัวเองจะอดหลับ อดนอนอะไร ขนาดน้านนเลยนะเนี่ย
ไปถึง ม. ตอนบ่ายครึ่ง เจอ ต้น พอดี รอเปี๊ยก แป๊บนึง แล้วก้อ ตกลงกันว่า ไปหาหนังสือ ที่ศูนย์หนังสือจุฬาฯ ดีกว่า
ก้อเลยไปสยาม กันเลยยย .........
ไปถึง ก้อ หาหนังสือ ประมาณชั่วโมง นึง อ่านๆๆ หาๆๆ จนจะอ้วกแล้น ก้อเลย รีบซื้ออ แล้วก้อตกลงกันว่า อยากช้อปปิ้งต่อ
ต้นอยากซื้อ กางเกง ก้อเลยไป โบนันซ่า ก่อง ส่วนเรากะเปี๊ยก แยกไป MBK ไปดูกระเป๋สแป๊บเนิง ดูเสื้อผ้า แต่ก้อแค่ดูอ้ะน้า
กลับมาที่โบนันซ่า ไปดูรองเท้า แล้วเปี๊ยกก้อไปซื้อกระเป๋าใส่หนังสือ เราก้อดูของเรื่อยๆๆ ตุ้มหู เสื้อ แล้วก้อรอต้น
แล้วตอนกะลังจากลับ เหลือบไปเห็นกระเป๋า ร้านนึง แอบถูกใจ ก้อเลยไปดู แล้วก้ออดใจไม่ไหว ซื้อกระเป๋าใหม่อีกแล้วววว
เค้าตั้งราคาไว้ 690 เราต่อ 500 เค้าก้อไม่ให้ ชิชิ ในที่สุด ได้แค่ 630 แม้งงง แพงจิงๆ แต่ก้ออยากได้อ้ะ ... ต้นมันด่าว่าเราสิ้นเปลืองอีกแว้วว
แถมยังบอกว่า กระเป๋าเราดูเก่าๆอีก แต่เราว่า เพราะมานดูเก่าๆเนี่ยแหล่ะ เราถึงชอบ เหอๆๆ แต่เปี๊ยกก้อบอกว่า สวยดีนะ หรือว่ามันพูดเอาใจเราวะ เอิ๊กๆ
ช่างเหอะ ตอนนี้ ก้อซื้อมาแระ .......
ออกจากสยามประมาณ เกือบทุ่มนึง นั่งคุยกันบนรถว่า "นี่พวกเราลืมไปป่าววะว่าจะสอบอาทิตย์หน้า !?!" เออ จิงเนอะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ...
วันนี้นะ เป็นวันทำโปรเจ็คที่เรามีความสุขที่สุดเลยรู้ป้ะ เพราะว่าเหมือนมะได้ทำไง อิอิอิ
เหมือนต้นพาเรากะเปี๊ยกมาเที่ยวยังไงไม่รู้ ฮ่าๆๆ ชอบๆๆๆๆ
แล้ว ก้อต้นไปส่งฝนเรียนภาษาอังกฤษ แล้วก้อมาปล่อยเราที่บ้าน เอิ๊กกๆๆๆ
ขอบใจมากกกกๆๆ นะจ๊ะ ที่พาเรากะเปี๊ยกไปเที่ยวแถมปล่อยลงถึงที่ด้วย :)
อยากให้ทำโปรเจ็คแบบนี้ทุกวันเล้ยยยยยยย อิอิอิอิอิ
ปล. ลืมไปแล้ว ว่า อีก สามวันข้างหน้าจะสอบ อิอิ
*นู๋เบลเองจ้า
MODE : อารมณ์ดีเป็นพิเศษ :)
28 de julho PROJECT # 2 ... วันนี้ จะมาพูดถึงเรื่อง โปรเจ็คอีกแล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า
หลังจากหายไปนมนาน เนื่องจากไม่รู้ว่าจะเขียนอะไร และ ไม่มีเวลาเล้ยยยย จิงๆน๊ะ
จริงๆ แล้ว วันนี้ ที่ภาค มีงาน PE Night ตอนแรกก็กะว่าจะอยู่ละนะ แต่สังขารมานมะไหวแฮะ ง่วงนอนมั่กมากก (หลับตั้งแต่ในคาบ ECON ง่ะ) ก็เลยกลับบ้านมาพักผ่อนดีกว่า หมู่นี้ รู้สึก ชีวิตเหนื่อยๆ สมองเฉื่อยๆชาๆ อยู่ด้วย เอิ๊กกซ์....
เฮ้ออ ... เข้าเรื่อง โปรเจ็ค ดีก่าเนอะ ก้อแบบว่า ล่าสุดที่เข้าไปหา อาจารย์ ก้อรู้สึกจะทำผิดอีกแระ(เป็นรอบที่ใกล้จะลู่เข้าสู่ Infinity แว้ว) รู้สึกว่าที่ทำถูกมาจะมีแต่ประวัติสถานประกอบการที่เข้าไปทำโปรเจ็คซะล่ะมั้ง อิอิ
แต่ถึงจาทำผิด อาจารย์ อย่าคิดว่าหนูและผองเพื่อนร่วมโปรเจ็ค จะยอมแพ้ง่ายๆนะคะ ถึงแม้ว่า แต่ละคนจะเหนื่อยใจและเหนื่อยกายกันอยู่มากกกก พวกเราก้อต้องสู้กานต่อไปเน๊อะ
แต่ไม่รู้สิ เวลาเราทำโปรเจ็ค เรารู้สึกว่ามันสนุกดีนะ ถึงแม้ว่า บ้างเวลาจะเหนื่อย และ เซ็งๆที่ทำเท่าไหร่ ยังไง ก้อไม่ถูก(ใจ) อาจารย์ซะที ก้อตาม
เฮ้อออ สู้กานต่อไปนะ พันธมิตรโปรเจ็คเรา :)
ตอนนี้ก้อใกล้จาสอบมิดเทอมแระ ยังมะได้แตะหนังสือเรย ตายแน่แท้ หยังเขียดเลย เทอมนี้ ดั๊นนน...ดัน กาแดะ ลงวิชาโหดๆด้วยนะ แง๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เอาน่า นะ แต่ว่ายังไงก้อตาม ชีวิต ก้อยังต้องดำเนินกันต่อไปล่ะเน้อะ
เอาเป็นว่า ขอให้ ทุกๆ คน GOOD LUCK กะ การสอบครั้งนี้ รวมไปถึงโปรเจ็คด้วยนะจ๊ะ
...... สู้ต่อไป ทาเคชิ :)
*นู๋เบลเอง
MODE : เหนื๊อยยย....เหนื่อย และ เพลียมากมาย ;)
09 de julho แบบที่เธอฝัน...ฉันคงเป็นไม่ไหวไม่ใกล้เคียงใช่ไหม อะไรที่ฉันเป็น
ไม่ค่อยเหมือนใจเธอเท่าไรใช่หรือเปล่า ที่เธอฝันในใจ กับ เรื่องจริงของเรา ผิดหวังบ้างหรือเปล่าที่รักกัน ที่ตัวเธอนั้นฝันสักวันจะพบใคร ที่ดีพร้อมที่ได้อย่างใจมารักกัน กลับได้พบแค่คนที่มีไม่ครบครัน
อย่างฉันคนนี้...คนนี้ที่เคียงข้างเธอ
แต่ที่เธอฝันฉันคงเป็นไม่ไหว
ถ้าแม้ลำบากใจวันไหนจะเดินแยกทางไม่โทษเธอ
แต่ถ้าจะขอ ให้ฉันรักเธอเสมอ ให้รักเธอหมดใจ
... ฉันก็ทำเพื่อเธอเสมอมา ตลอดไป ...
22 de junho ว่าด้วยเรื่องของ Project #1อ่า ..
ก้อแบบว่า เคยตั้งใจว่าจะไม่เขียนเรื่อง โปรเจ็คลงในนี้ เพราะมันจะเยอะมาก
แต่ แต่ ถ้าไม่เขียนเรื่องนี้ ก้อไม่มีเรื่องอะไรให้เขียนแล้วอ่ะ อิอิ
ตอนนี้ ก้อเปิดเทอมแล้ว ชีวิตวันๆก้อผ่านไปด้วย ความเหน็ดเหนื่อยจากการเรียน และการทำโปรเจ็ค เกือบทุกๆวัน
ทำไม พึ่งรู้สึกว่า การเรียนมหาวิทยาลัย มันถึงเหนื่อยขนาดนี้ ตอนปี 4 น้อ ..............
เข้าเรื่องดีกว่า ....
ก้อ แบบว่า ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วจนถึงอาทิตย์นี้มา ทำโปรเจ็คแทบทุกวันเลย
เหนื่อยเหมือนกันนะ แต่รู้สึกอยากทำอ่ะ อยากขยัน อยากเก่ง และอยากจบเร็วๆ อิอิ
แต่ คับ แต่
แบบว่า วันนี้ไปหา อาจารย์ที่ปรึกษาโปรเจ็คมา
ก้อเล่าๆสิ่งที่ทำๆไป และ สิ่งที่กำลังจะทำให้ อาจารย์ฟัง ....
ปรากฏว่า ................. ทำผิดครับ เหอๆๆ เอ๋อแดก กานไปหมดเลยง่ะ
วันนี้ตอนเย็นเลยกลายเป็นหนอนหนังสือ กันไปโดยปริยาย
เริ่มจาก ไปค้นหนังสือที่ห้องสมุด หาๆๆ เจอ text แล้วว
ต่อด้วย การไป ศูนย์หนังสือ จุฬากันตอน หนึ่งทุ่ม
จะหาหนังสือ อ่ะ อยู่จนเค้าไล่กลับ ยังหาไม่ได้เลย แง๊ๆๆ
แล้วก้อต่อกันมาด้วยการกินหมูจุ่ม เอ๊ะ หมูย่างกระทะ สิ ถึงจะถูกเนอะ
แล้ว ต้น(กะเปี๊ยก) ก้อ (ถูกเราหลอกให้) มาส่งที่บ้าน
ขอบคุณหลายๆ นะจ๊ะ
พรุ่งนี้ อยากไป ฟังประชุมรียูเนี่ยนที่ มอ. จัง แต่ไม่รู้จะไปได้ป่าว
แล้วก้อยังต้องแปล TEXT อีก แงๆๆๆๆๆๆ
แต่เราสู้อ่ะ :D
(พันธมิตรเรา สู้ด้วยกันนะเฟ้ย !!)
ปล. โปรเจ็คเรามี ต้น เบล และก้อ เปี๊ยก(ฝน) น้า
ปล.2 เราทุกคน ก้อเหมือนก้อนดิน แค่ก้อนนึง เปราะบาง ไร้ค่า ไร้ความหมาย อ่อนแอเหมือนโคลน ไร้แรงกำลังก้าวไป เมื่อน้ำแห้งไป ก้อแตกระแหง .......................... 15 de junho " N e v e r "อาจจะเจอหน้าเธอ อาจจะได้คุยกัน
แต่ละวันผ่านไปดูเหมือนเธอมีใจ
แต่ไม่รู้ทำไม ว่าลึก ๆ ข้างใน
มันปวดร้าว และ รู้สึกได้กับความเฉยชา
ที่เธอมีให้กัน ให้กับฉันมานาน
สิ่งที่เหมือนจะหวาน แต่กลับกลายเป็นภาพลวง
เธอไม่คิดจริงจัง เหมือนที่ฉันจริงใจ
ยิ่งนานเท่าไร...ในใจยิ่งรับรู้ความจริง
ว่า..ฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ
เป็นอยู่เสมอ ก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน
ในความฝันของเธอ แค่ผ่านมาและผ่านไป
ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน
มันเป็นแค่จินตนาการของคนโง่งมงาย
เจ็บแทบตาย แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ....
หาฟังเพลงนี้ มานาน มากๆๆๆ ในที่สุดก็เจอจนได้ เย้ๆๆ ชอบอ่า ~
ปล. วันนี้ไปทำโปรเจ็คมา คาดว่า โปรเจ็คเราตอนนี้คงกำลัง อยู่ในช่วง WIP นะ
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
Fightoo !!!
13 de junho สิ่งที่เราผูกพันในวันนี้ ไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิตเรา ...
คิดเสียว่า. . .เราโชคดีที่มีโอกาสได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก เราก็จะรู้สึกว่าผูกพันมาก
08 de junho " F R i e N D " "เพื่อน"
อีกมุมหนึ่ง...ของมิตรภาพ หลังจากที่ค้นหาคำตอบกันมาซะนาน ว่าสิ่งใดกันที่นำพามาซึ่งความสัมพันธ์
และสานต่อเป็นมิตรภาพระหว่างคนสองคน
โดยต่างคนต่างมีความเห็นที่หลากหลาย
ซึ่งมากมาย...ตามแต่ความเชื่อในใจ ที่แตกต่างกันไป
แต่ใครบ้างละที่จะรู้ว่า
ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่สำคัญยิ่งกว่า...การได้รู้จัก
สิ่งนั้นคือการรักษามิตรภาพที่ต่างมีให้กัน...ให้ยั่งยืน
คนบางคนโทรหาเพื่อน เพียงในวันที่เดือดร้อน ต้องการให้คนอื่นช่วยเหลือ
..........แต่เมื่อได้ในสิ่งที่ต้องการ ก็ไม่เคยเห็นคุณค่าของความสัมพันธ์
คนบางคนต้องการให้เพื่อนไปรับไปส่งในวันที่ตัวเองต้องเดินทาง
..........แต่ในวันที่เพื่อนต้องเดินทาง ตัวเองไม่เคยสนใจ
คนบางคนมักจะอ้างว่าไม่ว่างตลอดเวลาที่มีใครขอให้ทำอะไรให้
..........แต่จะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟในเวลาที่ไม่มีใครทำให้ตามที่ใจตัวเองต้องการ
คนบางคนขอให้คนนู้นคนนี้ทำโน้นทำนี่ให้มากมาย
..........แต่ตัวเองกลับนั่งมองอยู่เฉยๆและไม่ช่วยทำอะไรเลย
::
::
::
::
::
ฉันเป็นคนหนึ่งที่มีเพื่อนมาก
และฉันก็เจอเรื่องแย่ๆ และ เรื่องดีๆ มามาก
ฉันเลือกที่จะมีเพื่อนแท้เพียงไม่กี่คน
ดีกว่ามีเพื่อนแย่ๆ ที่ไม่จริงใจ เป็นหมื่นเป็นแสน
เธอละ...เคยสำรวจตัวเองบ้างไหม
ว่าเธอเป็นเพื่อนแบบไหนกัน...
ปล. ขอพูดหน่อยเถ๊อะ .... วันนี้คิดถึงอาม่าอึ้มจางเยย อาม่าไปไหนอ่า แอบไปเที่ยวคนเดียวมะยอมชวนเบลง่า ขอให้อาม่าปลอดภัยนะคะ ~
05 de junho .. อย่าทำให้รัก เด๋วมันหลง เด๋วมันรัก .. *;)ไ ม่ ผิ ด ห วั ง แ ล ะ ไ ม่ ห วั่ น ไ ห ว
รั ก เ ธ อ ทั้ ง ใ จ แ ม้ จ ะ ไ ร้ วี่ แ ว ว
ใ ห้ ห ม ด แ ล้ ว ใ จ ใ ห้ ไ ป แ ล้ ว
รั ก เ ธ อ ไ ป แ ล้ ว แ ล ะ ฉั น จ ะ รั ก จ น ต า ย แ ม้ ใ ค ร จ ะ บ อ ก ว่ า ฉั น โ ง่ ง ม แ ล ะ จ ม กั บ ฝั น ที่ มั น ไ ม่ เ ป็ น จ ริ ง
สิ่ ง ที่ ฉั น ทุ่ ม เ ท ทุ ก สิ่ ง เ ห มื อ น ดั่ ง โ ย น ทิ้ ง ล ง ใ น ท ะ เ ล
แ ม้ ใ ค ร จ ะ บ อ ก จ ะ ว่ า ยั ง ไ ง ก็ ยั ง ภู มิ ใ จ ที่ ไ ด้ ทุ่ ม เ ท
รั ก เ ธ อ ห ม ด ใ จ ข อ ง ฉั น
กี่ ชี วิ ต ฉั น มั น จ ะ มี ค่ า ใ ด . . . ถ้ า ห า ก หั ว ใ จ มั น ไ ม่ ไ ด้ รั ก เ ธ อ
แ ม้ เ ธ อ ไ ม่ รั ก แ ต่ รั ก ยั ง เ ป็ น ข อ ง เ ธ อ เ ส ม อ
. . . จ ะ รั ก ฉั น มั้ ย ไ ม่ สำ คั ญ
แ ต่ ว่ า ทั้ ง ชี วิ ต ข อ ง ฉั น มี ค่ า เ พ ร า ะ รั ก เ ธ อ . . .
อ า จ เ จ็ บ ช้ำ แ ล ะ อ า จ อ่ อ น ล้ า อ า จ มี น้ำ ต า แ ต่ ว่ า ไ ม่ เ ค ย เ สี ย ใ จ
แ ล ะ รั ก ค รั้ ง นี้ จ ะ เ ป็ น จ ริ ง มั้ ย
เ ป็ น จ ริ ง เ มื่ อ ใ ด มั น ก็ ไ ม่ สำ คั ญ
แต่ว่าทั้งชีวิตของฉันมีค่าเพราะรักเธอ ...
 ปล. อย่าทำให้คิด ถ้าไม่รักฉันสักนิด เข้าใจผิดขึ้นมาจะไม่รับผิดชอบ ~ 04 de junho ที่เหลือ...คือชะตากรรมวันนี้ นั่งฟังเพลงไปเรื่อยๆ ....
อยู่ดีๆ ก้อคิดถึง เหตุการณ์วันนึงขึ้นมา ...
มีคน คนนึง เคยบอกให้เราไปฟังเพลง เพลงนึง ดู ...
เค้าบอกว่า เค้ารู้สึกแบบนี้(แบบในเพลง)เลย ตอนนั้น .....
ณ วันนั้น เรากำลัง งง งง ก่ง ก๊ง อยู่ เลยไม่ได้ตั้งใจฟังมากมาย
มาตอนนี้ มานึกขึ้นได้ .... เค้ากำลังจะบอกอะไรเราน๊อ ......
ที่เหลือ...ก็คือชะตากรรม
ที่เหลือก็ตามชะตากรรม ให้ฟ้ามันพามันนำไป ไม่ว่ายังไงฉันยอม
ทำแล้วทำไปทุกๆอย่าง และคิดว่ามันดีที่สุด ที่เคยได้ทำให้ใคร
ให้ไปหมดใจแล้ว ทุ่มเทสุดเรี่ยวแรง สุดชีวิต สุดวิญญาณ มากกว่านี้ไม่มีให้เธอแล้ว ฉันให้ไปจนหมดแล้ว ก็แล้วแต่ที่เหลือจะเป็นไง มากกว่านี้ฉันคงไม่มีแล้ว ให้ไปจนหยดสุดท้าย ฉันเสียใจถ้ามันยังดีไม่พอ
ที่เหลือก็คือชะตากรรม ที่ฉันไม่มัปัญญาเปลี่ยน ให้ได้ดั่งใจต้องยอม หากฉันไม่มีวันมีเธอ อย่างน้อยได้ทำทุกๆอย่าง เท่าทีใจฉันต้องการ
ปล. อย่าเครียดมากเด่ะว้า เครียดมากแล้วหน้าแก่รู้ป่าวว หว่าว หว่าวว ...
พักผ่อนซะมั่งน้า เด๋วจาไม่สบายนะจ๊ะ
ALWAYS TAKE CARE na ja ~
|
||||||||||||
|
|
